Sofoniasza 2:15
—
15
这是素来欢乐安然居住的城， 心里说：惟有我，除我以外再没有别的； 现在何竟荒凉成为野兽躺卧之处！ 凡经过的人都必摇手嗤笑她。
zhè shì sù lái huān lè ān rán jū zhù de chéng ， xīn li shuō ： wéi yǒu wǒ ， chú wǒ yǐ wài zài méi yǒu bié de ； xiàn zài hé jìng huāng liáng chéng wéi yě shòu tǎng wò zhī chù ！ fán jīng guò de rén dōu bì yáo shǒu chī xiào tā 。
Takie będzie to wesołe miasto, które mieszkało bezpiecznie i mówiło w swoim sercu: Ja jestem i oprócz mnie nie ma innego. Jakże stało się spustoszeniem, legowiskiem zwierząt! Każdy, kto będzie przechodził obok niego, zaświśnie i machnie ręką.