1 พงศ์กษัตริย์ 2:26
—
26
王对祭司亚比亚他说：「你回亚拿突归自己的田地去吧！你本是该死的，但因你在我父亲大卫面前抬过主耶和华的约柜，又与我父亲同受一切苦难，所以我今日不将你杀死。」
wáng duì jì sī yà bǐ yà tā shuō ：「 nǐ huí yà ná tū guī zì jǐ de tián dì qù ba ！ nǐ běn shì gāi sǐ de ， dàn yīn nǐ zài wǒ fù qīn dà wèi miàn qián tái guò zhǔ yē hé huá de yuē guì ， yòu yǔ wǒ fù qīn tóng shòu yí qiè kǔ nàn ， suǒ yǐ wǒ jīn rì bù jiāng nǐ shā sǐ 。」
ส่วนอาบียาธาร์ปุโรหิตนั้น กษัตริย์รับสั่งว่า “จงไปอยู่ที่อานาโธท ไปสู่ไร่นาของเจ้า เพราะเจ้าสมควรที่จะตาย แต่ในเวลานี้เราจะไม่ประหารชีวิตเจ้า เพราะว่าเจ้าหามหีบขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าไปข้างหน้าดาวิดราชบิดาของเรา และเพราะเจ้าได้เข้าส่วนในบรรดาความทุกข์ใจของราชบิดาเรา”