เอสเธอร์ 4:11

「王的一切臣仆和各省的人民都知道有一个定例：若不蒙召，擅入内院见王的，无论男女必被治死；除非王向他伸出金杖，不得存活。现在我没有蒙召进去见王已经三十日了。」

「 wáng de yí qiè chén pú hé gè shěng de rén mín dōu zhī dào yǒu yí gè dìng lì ： ruò bù méng zhào ， shàn rù nèi yuàn jiàn wáng de ， wú lùn nán nǚ bì bèi zhì sǐ ； chú fēi wáng xiàng tā shēn chū jīn zhàng ， bù dé cún huó 。 xiàn zài wǒ méi yǒu méng zhào jìn qù jiàn wáng yǐ jīng sān shí rì le 。」

“ข้าราชการของกษั​ตริ​ย์ทั้งสิ้นและประชาชนในบรรดามณฑลของกษั​ตริ​ย์ทราบอยู่​ว่า​ ถ้าชายหรือหญิงคนใดเข้าเฝ้ากษั​ตริ​ย์ภายในพระลานชั้นในโดยมิ​ได้​ทรงเรี​ยก​ ​ก็​​มี​กฎหมายอยู่ข้อเดียวเหมือนกันหมด ​ให้​ลงโทษถึงตาย เว้นเสียแต่​ผู้​ซึ่งกษั​ตริ​ย์ยื่นธารพระกรทองคำออกรับคนนั้นจึงจะมี​ชี​วิตอยู่​ได้​ ส่วนฉันกษั​ตริ​ย์​ก็​​มิได้​ตรัสเรียกให้​เข​้าเฝ้ามาสามสิบวันแล้ว”