Mga Awit 42

神啊，我的心切慕你， 如鹿切慕溪水。

shén a ， wǒ de xīn qiè mù nǐ ， rú lù qiè mù xī shuǐ 。

Gaya ng usa na hinihingal at nananabik para sa tubig na umaagos, gayon ang pagkauhaw ko para sa iyo, O Diyos.

我的心渴想 神，就是永生 神； 我几时得朝见 神呢？

wǒ de xīn kě xiǎng shén ， jiù shì yǒng shēng shén ； wǒ jǐ shí dé cháo jiàn shén ne ？

Nauuhaw ako para sa Diyos, para sa Diyos na buhay; kailan kaya ako makapupunta at makahaharap sa Diyos?

我昼夜以眼泪当饮食； 人不住地对我说：你的 神在哪里呢？

wǒ zhòu yè yǐ yǎn lèi dāng yǐn shí ； rén bú zhù dì duì wǒ shuō ： nǐ de shén zài nǎ lǐ ne ？

Ang mga luha ko ang naging pagkain ko araw at gabi, habang ang mga kaaway ko ay laging nagsasabi sa akin, “Nasaan ang Diyos mo?”

我从前与众人同往， 用欢呼称赞的声音 领他们到 神的殿里，大家守节。 我追想这些事， 我的心极其悲伤。

wǒ cóng qián yǔ zhòng rén tóng wǎng ， yòng huān hū chēng zàn de shēng yīn lǐng tā men dào shén de diàn lǐ ， dà jiā shǒu jié 。 wǒ zhuī xiǎng zhè xiē shì ， wǒ de xīn jí qí bēi shāng 。

Inaalala ko ang mga bagay na ito habang binubuhos ko ang aking kaluluwa: kung paano ako pumunta kasama ang napakaraming tao at pangunahan sila patungo sa tahanan ng Diyos na may tinig ng kagalakan at pagpupuri, ang napakaraming tao na nagdiriwang ng kapistahan.

我的心哪，你为何忧闷？ 为何在我里面烦躁？ 应当仰望 神，因他笑脸帮助我； 我还要称赞他。

wǒ de xīn nǎ ， nǐ wèi hé yōu mèn ？ wèi hé zài wǒ lǐ miàn fán zào ？ yīng dāng yǎng wàng shén ， yīn tā xiào liǎn bāng zhù wǒ ； wǒ hái yào chēng zàn tā 。

Bakit ka yumuyukod, aking kaluluwa, at bakit ka nababalisa sa aking kalooban? Umasa ka sa Diyos, dahil pupurihin ko siya sa tulong ng kaniyang presensiya.

我的 神啊，我的心在我里面忧闷， 所以我从约旦地， 从黑门岭，从米萨山记念你。

wǒ de shén a ， wǒ de xīn zài wǒ lǐ miàn yōu mēn ， suǒ yǐ wǒ cóng yuē dàn dì ， cóng hēi mén lǐng ， cóng mǐ sà shān jì niàn nǐ 。

Diyos ko, ang aking kaluluwa ay yumuyukod sa aking kalooban, kaya inaalala kita mula sa lupain ng Jordan, mula sa tatlong tuktok ng Bundok ng Hermon, at mula sa burol ng Mizar.

你的瀑布发声，深渊就与深渊响应； 你的波浪洪涛漫过我身。

nǐ de pù bù fā shēng ， shēn yuān jiù yǔ shēn yuān xiǎng yìng ； nǐ de bō làng hóng tāo màn guò wǒ shēn 。

Tumatawag ang kalaliman sa kalaliman ng ingay ng iyong mga talon, lahat ng iyong mga alon at mga nagtataasang alon ay dumating sa akin.

白昼，耶和华必向我施慈爱； 黑夜，我要歌颂祷告赐我生命的 神。

bái zhòu ， yē hé huá bì xiàng wǒ shī cí ài ； hēi yè ， wǒ yào gē sòng dǎo gào cì wǒ shēng mìng de shén 。

Pero uutusan ni Yahweh ang kaniyang katapatan sa tipan sa umaga; sa gabi kasama ko ang kaniyang awit, ang panalangin sa Diyos ng buhay ko.

我要对 神—我的磐石说： 你为何忘记我呢？ 我为何因仇敌的欺压时常哀痛呢？

wǒ yào duì shén — wǒ de pán shí shuō ： nǐ wèi hé wàng jì wǒ ne ？ wǒ wèi hé yīn chóu dí de qī yā shí cháng āi tòng ne ？

Sasabihin ko sa aking Diyos na aking malaking bato, “Bakit mo ako kinalimutan? Bakit ako nagluluksa dahil sa pang-aapi ng aking kaaway?

我的敌人辱骂我， 好像打碎我的骨头， 不住地对我说： 你的 神在哪里呢？

wǒ de dí rén rǔ mà wǒ ， hǎo xiàng dǎ suì wǒ de gǔ tou ， bú zhù dì duì wǒ shuō ： nǐ de shén zài nǎ lǐ ne ？

Gaya ng espada sa aking mga buto, kinukutya ako ng aking mga katunggali habang palagi nilang sinasabi sa akin, “Nasaan na ang Diyos mo?”

我的心哪，你为何忧闷？ 为何在我里面烦躁？ 应当仰望 神，因我还要称赞他。 他是我脸上的光荣 ，是我的 神。

wǒ de xīn nǎ ， nǐ wèi hé yōu mèn ？ wèi hé zài wǒ lǐ miàn fán zào ？ yīng dāng yǎng wàng shén ， yīn wǒ hái yào chēng zàn tā 。 tā shì wǒ liǎn shàng de guāng róng ， shì wǒ de shén 。

Bakit ka yumuyukod, aking kaluluwa? Bakit ka nababalisa sa aking kalooban? Umasa ka sa Diyos, dahil magpupuri pa ako sa kaniya, na saklolo ng aking mukha at aking Diyos.