1 KORINTUS 13

我若能说万人的方言，并天使的话语，却没有爱，我就成了鸣的锣，响的钹一般。

wǒ ruò néng shuō wàn rén de fāng yán ， bìng tiān shǐ de huà yǔ ， què méi yǒu ài ， wǒ jiù chéng le míng de luó ， xiǎng de bó yì bān 。

Jika aku dapat berbicara dalam bahasa-bahasa manusia dan para malaikat, tetapi tidak mempunyai kasih, aku adalah gong yang berbunyi dan canang yang gemerencing.

我若有先知讲道之能，也明白各样的奥秘，各样的知识，而且有全备的信，叫我能够移山，却没有爱，我就算不得什么。

wǒ ruò yǒu xiān zhī jiǎng dào zhī néng ， yě míng bai gè yàng de ào mì ， gè yàng de zhī shi ， ér qiě yǒu quán bèi de xìn ， jiào wǒ néng gòu yí shān ， què méi yǒu ài ， wǒ jiù suàn bù dé shén me 。

Jika aku mempunyai karunia bernubuat dan mengetahui semua rahasia dan semua pengetahuan, dan jika aku memiliki semua iman untuk memindahkan gunung-gunung, tetapi tidak mempunyai kasih, aku bukanlah apa-apa.

我若将所有的周济穷人，又舍己身叫人焚烧，却没有爱，仍然与我无益。

wǒ ruò jiāng suǒ yǒu de zhōu jì qióng rén ， yòu shě jǐ shēn jiào rén fén shāo ， què méi yǒu ài ， réng rán yǔ wǒ wú yì 。

Jika aku memberikan semua hartaku untuk memberi makan kepada orang miskin, dan menyerahkan tubuhku untuk dibakar, tetapi tidak mempunyai kasih, sedikit pun tidak ada gunanya bagiku.

爱是恒久忍耐，又有恩慈；爱是不嫉妒；爱是不自夸，不张狂，

ài shì héng jiǔ rěn nài ， yòu yǒu ēn cí ； ài shì bù jí dù ； ài shì bú zì kuā ， bù zhāng kuáng ，

Kasih itu bersabar dan bermurah hati, kasih itu tidak cemburu, tidak memegahkan diri, dan tidak sombong,

不做害羞的事，不求自己的益处，不轻易发怒，不计算人的恶，

bú zuò hài xiū de shì ， bù qiú zì jǐ de yì chu ， bù qīng yì fā nù ， bú jì suàn rén de è ，

tidak melakukan yang tidak pantas, tidak mencari kepentingan diri sendiri, tidak mudah marah, tidak memperhitungkan kesalahan orang lain,

不喜欢不义，只喜欢真理；

bù xǐ huan bú yì ， zhī xǐ huan zhēn lǐ ；

tidak bersukacita atas ketidakbenaran, melainkan bersukacita bersama kebenaran.

凡事包容，凡事相信，凡事盼望，凡事忍耐。

fán shì bāo róng ， fán shì xiāng xìn ， fán shì pàn wàng ， fán shì rěn nài 。

Kasih itu tahan menanggung segala sesuatu, mempercayai segala sesuatu, mengharapkan segala sesuatu, dan sabar menanggung segala sesuatu.

爱是永不止息。先知讲道之能终必归于无有；说方言之能终必停止；知识也终必归于无有。

ài shì yǒng bù zhǐ xī 。 xiān zhī jiǎng dào zhī néng zhōng bì guī yú wú yǒu ； shuō fāng yán zhī néng zhōng bì tíng zhǐ ； zhī shi yě zhōng bì guī yú wú yǒu 。

Kasih tidak pernah berakhir. Namun, jika ada nubuatan-nubuatan, akan ditiadakan; jika ada bahasa-bahasa, akan dihentikan; dan jika ada pengetahuan, akan dilenyapkan.

我们现在所知道的有限，先知所讲的也有限，

wǒ men xiàn zài suǒ zhī dào de yǒu xiàn ， xiān zhī suǒ jiǎng de yě yǒu xiàn ，

Sebab, kita mengetahui sebagian saja dan kita bernubuat sebagian saja.

等那完全的来到，这有限的必归于无有了。

děng nà wán quán de lái dào ， zhè yǒu xiàn de bì guī yú wú yǒu le 。

Namun, ketika yang sempurna tiba, yang sebagian itu akan dilenyapkan.

我作孩子的时候，话语像孩子，心思像孩子，意念像孩子，既成了人，就把孩子的事丢弃了。

wǒ zuò hái zi de shí hou ， huà yǔ xiàng hái zi ， xīn si xiàng hái zi ， yì niàn xiàng hái zi ， jì chéng le rén ， jiù bǎ hái zi de shì diū qì le 。

Ketika aku kanak-kanak, aku berbicara seperti kanak-kanak, aku berpikir seperti kanak-kanak, dan menghitung-hitung seperti kanak-kanak. Ketika aku menjadi dewasa, aku meninggalkan hal-hal yang kanak-kanak itu.

我们如今仿佛对着镜子观看，模糊不清 ，到那时就要面对面了。我如今所知道的有限，到那时就全知道，如同主知道我一样。

wǒ men rú jīn fǎng fú duì zhe jìng zi guān kàn ， mó hu bù qīng ， dào nà shí jiù yào miàn duì miàn le 。 wǒ rú jīn suǒ zhī dào de yǒu xiàn ， dào nà shí jiù quán zhī dào ， rú tóng zhǔ zhī dào wǒ yí yàng 。

Karena sekarang kita melihat dalam cermin secara samar-samar, tetapi kemudian muka dengan muka. Sekarang, aku hanya mengenal sebagian, tetapi kemudian aku akan mengenal sepenuhnya, seperti aku juga telah dikenali sepenuhnya.

如今常存的有信，有望，有爱这三样，其中最大的是爱。

rú jīn cháng cún de yǒu xìn ， yǒu wàng ， yǒu ài zhè sān yàng ， qí zhōng zuì dà de shì ài 。

Jadi, sekarang ketiga hal ini yang tetap tinggal, yaitu iman, pengharapan, dan kasih; tetapi yang terbesar dari ketiganya adalah kasih.