หนังสือปัญญาจารย์ 4:8
—
8
有人孤单无二，无子无兄，竟劳碌不息，眼目也不以钱财为足。他说：「我劳劳碌碌，刻苦自己，不享福乐，到底是为谁呢？」这也是虚空，是极重的劳苦。
yǒu rén gū dān wú èr ， wú zǐ wú xiōng ， jìng láo lù bù xī ， yǎn mù yě bù yǐ qián cái wéi zú 。 tā shuō ：「 wǒ láo láo lù lù ， kè kǔ zì jǐ ， bù xiǎng fú lè ， dào dǐ shì wèi shuí ne ？」 zhè yě shì xū kōng ， shì jí zhòng de láo kǔ 。
คือ คนหนึ่งอยู่ตัวคนเดียว ไม่มีคนอื่น ไม่มีบุตรหรือพี่น้อง แต่เขาทำการงานไม่หยุดหย่อน ตาของเขาไม่เคยอิ่มความมั่งคั่ง เขาไม่เคยคิดว่า “ข้าตรากตรำทำงานและตัวข้าอดๆอยากๆเพื่อผู้ใด” นี่ก็อนิจจังด้วย และเป็นเรื่องสามานย์