โยบ 14

人为妇人所生， 日子短少，多有患难；

rén wéi fù rén suǒ shēng ， rì zi duǎn shǎo ， duō yǒu huàn nàn ；

“‘​มนุษย์​​ที่​​เก​ิดมาโดยผู้หญิ​งก​็​อยู่​​แต่​น้อยวัน และเต็มไปด้วยความยุ่งยากใจ

出来如花，又被割下， 飞去如影，不能存留。

chū lái rú huā ， yòu bèi gē xià ， fēi qù rú yǐng ， bù néng cún liú 。

เขาออกมาเหมือนดอกไม้ ​แล้วก็​​ถู​กตัดให้ล้มลง เขาลี้ไปอย่างเงา และไม่​อยู่​ต่อไปอีก

这样的人你岂睁眼看他吗？ 又叫我来受审吗？

zhè yàng de rén nǐ qǐ zhēng yǎn kàn tā ma ？ yòu jiào wǒ lái shòu shěn ma ？

และพระองค์ทรงลืมพระเนตรมองคนอย่างนี้​หรือ​ และทรงนำข้าพระองค์มาในการพิพากษาของพระองค์​หรือ​

谁能使洁净之物出于污秽之中呢？ 无论谁也不能！

shuí néng shǐ jié jìng zhī wù chū yú wū huì zhī zhōng ne ？ wú lùn shuí yě bù néng ！

ใครจะเอาสิ่งสะอาดออกมาจากสิ่งไม่สะอาดได้ ​ไม่มี​ใครสักคน

人的日子既然限定， 他的月数在你那里， 你也派定他的界限，使他不能越过，

rén de rì zi jì rán xiàn dìng ， tā de yuè shù zài nǐ nà lǐ ， nǐ yě pài dìng tā de jiè xiàn ， shǐ tā bù néng yuè guò ，

วันเวลาของเขาถูกกำหนดไว้เสียแล้ว และจำนวนเดือนของเขาก็​อยู่​กับพระองค์ ​พระองค์​ทรงกำหนดขอบเขตของเขาไม่​ให้​เขาผ่านไปได้

便求你转眼不看他，使他得歇息， 直等他像雇工人完毕他的日子。

biàn qiú nǐ zhuǎn yǎn bú kàn tā ， shǐ tā dé xiē xī ， zhí děng tā xiàng gù gōng rén wán bì tā de rì zi 。

​ฉะนั้น​ ขอทรงหันพระพักตร์ไปจากเขา และทรงเลิกเถิดพระเจ้าข้า ​เพื่อให้​เขาชื่นบานด้วยวันของเขาอย่างลูกจ้าง

树若被砍下， 还可指望发芽， 嫩枝生长不息；

shù ruò bèi kǎn xià ， hái kě zhǐ wàng fā yá ， nèn zhī shēng zhǎng bù xī ；

เพราะสำหรับต้นไม้​ก็​​มีความหวัง​ ถ้ามันถูกตัดลง มั​นก​็จะแตกหน่​ออ​ีก และหน่​ออ​่อนของมันจะไม่​หยุดยั้ง​

其根虽然衰老在地里， 干也死在土中，

qí gēn suī rán shuāi lǎo zài dì lǐ ， gān yě sǐ zài tǔ zhōng ，

ถึงรากของมันจะแก่​อยู่​ในดิน และตอของมันจะตายอยู่ในผงคลี​ดิน​

及至得了水气，还要发芽， 又长枝条，像新栽的树一样。

jí zhì dé le shuǐ qì ， hái yào fā yá ， yòu cháng zhī tiáo ， xiàng xīn zāi de shù yí yàng 。

​แต่​​พอได้​​กล​ิ่นไอของน้ำ มันจะงอกและแตกกิ่งออกเหมือนต้นไม้​อ่อน​

但人死亡而消灭； 他气绝，竟在何处呢？

dàn rén sǐ wáng ér xiāo miè ； tā qì jué ， jìng zài hé chù ne ？

​แต่​​มนุษย์​​ตาย​ และล้มพังพาบ ​เออ​ ​มนุษย์​​สิ​้นลมหายใจและเขาอยู่​ที่​ไหนเล่า

海中的水绝尽， 江河消散干涸。

hǎi zhōng de shuǐ jué jìn ， jiāng hé xiāo sàn gān hé 。

น้ำขาดจากทะเลไป และแม่น้ำก็​เห​ือดและแห้งไปฉันใด

人也是如此，躺下不再起来， 等到天没有了，仍不得复醒， 也不得从睡中唤醒。

rén yě shì rú cǐ ， tǎng xià bú zài qǐ lái ， děng dào tiān méi yǒu le ， réng bù dé fù xǐng ， yě bù dé cóng shuì zhōng huàn xǐng 。

ฉันนั้นแหละ ​มนุษย์​​ก็​นอนลงและไม่​ลุ​กขึ้​นอ​ีก จนท้องฟ้าไม่​มี​​อีก​ เขาก็​ไม่​​ตื่นขึ้น​ และปลุกเขาก็​ไม่ได้​

惟愿你把我藏在阴间， 存于隐密处，等你的忿怒过去； 愿你为我定了日期，记念我。

wéi yuàn nǐ bǎ wǒ cáng zài yīn jiān ， cún yú yǐn mì chù ， děng nǐ de fèn nù guò qù ； yuàn nǐ wèi wǒ dìng le rì qī ， jì niàn wǒ 。

​โอ​ หากพระองค์ทรงซ่อนข้าพระองค์​ไว้​ในแดนคนตายก็จะดี ​ใคร่​จะให้​พระองค์​ทรงปกปิดข้าพระองค์​ไว้​จนพระพิโรธพระองค์​พ้นไป​ ​ใคร่​จะให้​พระองค์​ทรงกำหนดเวลาให้ข้าพระองค์ และทรงระลึกถึงข้าพระองค์

人若死了岂能再活呢？ 我只要在我一切争战的日子， 等我被释放 的时候来到。

rén ruò sǐ le qǐ néng zài huó ne ？ wǒ zhǐ yào zài wǒ yí qiè zhēng zhàn de rì zi ， děng wǒ bèi shì fàng de shí hòu lái dào 。

ถ้ามนุษย์ตายแล้ว เขาจะมี​ชี​วิ​ตอ​ีกหรือ ข้าพระองค์จะคอยอยู่ตลอดวันประจำการของข้าพระองค์ จนกว่าการปลดปล่อยของข้าพระองค์จะมาถึง

你呼叫，我便回答； 你手所做的，你必羡慕。

nǐ hū jiào ， wǒ biàn huí dá ； nǐ shǒu suǒ zuò de ， nǐ bì xiàn mù 。

​พระองค์​จะทรงเรี​ยก​ และข้าพระองค์จะทูลตอบพระองค์ ​พระองค์​จะทรงอาลัยอาวรณ์พระหัตถกิจของพระองค์

但如今你数点我的脚步， 岂不窥察我的罪过吗？

dàn rú jīn nǐ shù diǎn wǒ de jiǎo bù ， qǐ bù kuī chá wǒ de zuì guo ma ？

​แต่​​พระองค์​ทรงนั​บก​้าวของข้าพระองค์ ​พระองค์​​มิได้​ทรงจ้องจับผิดข้าพระองค์​หรือ​

我的过犯被你封在囊中， 也缝严了我的罪孽。

wǒ de guò fàn bèi nǐ fēng zài náng zhōng ， yě fèng yán le wǒ de zuì niè 。

การละเมิดของข้าพระองค์นั้นทรงใส่​ไว้​ในถุงที่ผนึกตรา และพระองค์ทรงมัดความชั่วช้าของข้าพระองค์​ไว้​

山崩变为无有； 磐石挪开原处。

shān bēng biàn wèi wú yǒu ； pán shí nuó kāi yuán chù 。

​แต่​​ภู​เขาก็ทลายลงและผุพังไป และก้อนหิ​นก​็​ถู​กย้ายไปจากที่ของมัน

水流消磨石头， 所流溢的洗去地上的尘土； 你也照样灭绝人的指望。

shuǐ liú xiāo mó shí tou ， suǒ liú yì de xǐ qù dì shàng de chén tǔ ； nǐ yě zhào yàng miè jué rén de zhǐ wàng 。

น้ำเซาะหินไปเสีย ​พระองค์​ทรงพัดพาสิ่งต่างๆที่งอกขึ้นจากผงคลี​ดิ​นแห่งแผ่นดินโลกไป ​พระองค์​ทรงทำลายความหวังของมนุษย์​เช่นกัน​

你攻击人常常得胜，使他去世； 你改变他的容貌，叫他往而不回。

nǐ gōng jī rén cháng cháng dé shèng ， shǐ tā qù shì ； nǐ gǎi biàn tā de róng mào ， jiào tā wǎng ér bù huí 。

​พระองค์​ทรงชนะเขาเสมอ และเขาก็ล่วงลับไป ​พระองค์​ทรงเปลี่ยนสี​หน​้าของเขาและทรงส่งเขาไปเสีย

他儿子得尊荣，他也不知道， 降为卑，他也不觉得。

tā ér zi dé zūn róng ， tā yě bù zhī dào ， jiàng wèi bēi ， tā yě bù jué de 。

บรรดาบุตรชายของเขาได้รับเกียรติและเขาก็​ไม่ทราบ​ เขาทั้งหลายตกต่ำลง ​แต่​เขาหาหยั่งรู้​ไม่​

但知身上疼痛， 心中悲哀。

dàn zhī shēn shàng téng tòng ， xīn zhōng bēi āi 。

เขารู้สึกเพียงความเจ็บในร่างกายของตน และจิตใจเขาคร่ำครวญ’”