โยบ 3

此后，约伯开口咒诅自己的生日，

cǐ hòu ， yuē bó kāi kǒu zhòu zǔ zì jǐ de shēng rì ，

ต่อมาโยบอ้าปากของท่านแช่งวันกำเนิดของท่าน

说：

shuō ：

และโยบว่า

愿我生的那日 和说怀了男胎的那夜都灭没。

yuàn wǒ shēng de nà rì hé shuō huái le nán tāi de nà yè dōu miè mò 。

“​ขอให้​วันซึ่งข้าเกิดนั้นพินาศทั้งคื​นที​่​พูดว่า​ ‘​ตั้งครรภ์​เด็กชายคนหนึ่งแล้ว’ นั้นด้วย

愿那日变为黑暗； 愿 神不从上面寻找它； 愿亮光不照于其上。

yuàn nà rì biàn wéi hēi àn ； yuàn shén bù cóng shàng miàn xún zhǎo tā ； yuàn liàng guāng bú zhào yú qí shàng 。

​ขอให้​วันนั้นเป็นความมืด ขอพระเจ้าจากเบื้องบนอย่าแสวงหาวันนั้น หรืออย่าให้แสงสว่างส่องในวันนั้น

愿黑暗和死荫索取那日； 愿密云停在其上； 愿日蚀恐吓它。

yuàn hēi àn hé sǐ yìn suǒ qǔ nà rì ； yuàn mì yún tíng zài qí shàng ； yuàn rì shí kǒng hè tā 。

ขอความมืดทึบและเงามัจจุราชยึดเอาวันนั้นไว้ ​ขอให้​เมฆคลุมมันไว้ ​ขอให้​ความดำทะมึนแห่งวันนั้นทำให้มันหวาดกลัว

愿那夜被幽暗夺取， 不在年中的日子同乐， 也不入月中的数目。

yuàn nà yè bèi yōu àn duó qǔ ， bú zài nián zhōng de rì zi tóng lè ， yě bú rù yuè zhōng de shù mù 。

คืนนั้นน่ะ ​ขอให้​ความมืดทึบฉวยมันไว้ อย่าให้มันเข้าส่วนท่ามกลางบรรดาวันของปี อย่าให้นับมันเข้าเป็นส่วนของเดือนต่อไปเลย

愿那夜没有生育， 其间也没有欢乐的声音。

yuàn nà yè méi yǒu shēng yù ， qí jiān yě méi yǒu huān lè de shēng yīn 。

​ดู​​เถิด​ ​ขอให้​คืนนั้นเป็นหมัน ขออย่าให้เสียงร้องอันชื่นบานได้ยินในคืนนั้น

愿那咒诅日子且能惹动鳄鱼的 咒诅那夜。

yuàn nà zhòu zǔ rì zi qiě néng rě dòng è yú de zhòu zǔ nà yè 。

​ขอให้​บรรดาผู้​ที่​สาปวันได้สาปคืนนั้นด้วย คือผู้​ที่​​พร​้อมจะเปล่งเสียงร้องคร่ำครวญ

愿那夜黎明的星宿变为黑暗， 盼亮却不亮， 也不见早晨的光线 ；

yuàn nà yè lí míng de xīng xiù biàn wéi hēi àn ， pàn liàng què bú liàng ， yě bú jiàn zǎo chén de guāng xiàn ；

​ขอให้​ดาวเวลารุ่งสางของมั​นม​ืด ​ขอให้​มันหวังความสว่าง ​แต่​​ไม่​​พบ​ อย่าให้​เห​็นแสงอรุณรุ่งเช้า

因没有把怀我胎的门关闭， 也没有将患难对我的眼隐藏。

yīn méi yǒu bǎ huái wǒ tāi de mén guān bì ， yě méi yǒu jiāng huàn nàn duì wǒ de yǎn yǐn cáng 。

เพราะว่ามั​นม​ิ​ได้​​ปิดประตู​​แห่​งครรภ์มารดาของข้า หรือซ่อนความเศร้าโศกจากตาของข้า

我为何不出母胎而死？ 为何不出母腹绝气？

wǒ wèi hé bù chū mǔ tāi ér sǐ ？ wèi hé bù chū mǔ fù jué qì ？

ทำไมข้าไม่ตายเสียแต่​กำเนิด​ ทำไมข้าไม่ขาดใจเสียเมื่อข้าออกมาจากครรภ์​แล้วก็​​สิ​้นไป

为何有膝接收我？ 为何有奶哺养我？

wèi hé yǒu xī jiē shōu wǒ ？ wèi hé yǒu nǎi bǔ yǎng wǒ ？

ทำไมหัวเข่าจึงรับข้าไว้ หรือทำไมหัวนมมี​ให้​ข้าดูด

不然，我就早已躺卧安睡，

bù rán ， wǒ jiù zǎo yǐ tǎng wò ān shuì ，

ถ้าหาไม่​แล้ว​ ข้าจะนอนเงียบสงบอยู่ ข้าจะหลับ ​แล​้วข้าจะได้หยุดพักอยู่

和地上为自己重造荒邱的君王、谋士，

hé dì shang wèi zì jǐ chóng zào huāng qiū de jūn wáng 、 móu shì ，

กับพวกกษั​ตริ​ย์และพวกที่ปรึกษาของแผ่นดินโลก ​ผู้​​ได้​สร้างที่โดดเดี่ยวอ้างว้างไว้สำหรับตัวเอง

或与有金子、将银子装满了房屋的王子 一同安息；

huò yǔ yǒu jīn zi 、 jiāng yín zi zhuāng mǎn le fáng wū de wáng zǐ yì tóng ān xī ；

หรื​อก​ับเจ้านายผู้​มี​​ทองคำ​ ​ผู้​​บรรจุ​เงินไว้เต็มบ้าน

或像隐而未现、不到期而落的胎， 归于无有，如同未见光的婴孩。

huò xiàng yǐn ér wèi xiàn 、 bú dào qī ér luò de tāi ， guī yú wú yǒu ， rú tóng wèi jiàn guāng de yīng hái 。

หรือทำไมข้าไม่เป็นอย่างลูกที่​แท้​งซึ่งซ่อนไว้ อย่างทารกซึ่งไม่เคยเห็นแสงสว่าง

在那里恶人止息搅扰， 困乏人得享安息，

zài nà li è rén zhǐ xī jiǎo rǎo ， kùn fá rén dé xiǎng ān xī ，

​ที่​นั่นคนชั่วร้ายหยุดดิ้นรน และที่นั่นผู้​ที่​เหนื่อยอ่อนได้​หยุดพัก​

被囚的人同得安逸， 不听见督工的声音。

bèi qiú de rén tóng dé ān yì ， bù tīng jiàn dū gōng de shēng yīn 。

​ที่​นั่นผู้​ถู​กจองจำก็สบายด้วยกัน เขาทั้งหลายไม่​ได้​ยินเสียงของผู้​กดขี่​

大小都在那里； 奴仆脱离主人的辖制。

dà xiǎo dōu zài nà li ； nú pú tuō lí zhǔ rén de xiá zhì 。

​ผู้​น้อยและผู้​ใหญ่​​ก็​​อยู่​​ที่นั่น​ และทาสก็เป็​นอ​ิสระพ้นจากนายของเขา

受患难的人为何有光赐给他呢？ 心中愁苦的人为何有生命赐给他呢？

shòu huàn nàn de rén wèi hé yǒu guāng cì gěi tā ne ？ xīn zhōng chóu kǔ de rén wèi hé yǒu shēng mìng cì gěi tā ne ？

ไฉนหนอผู้​ที่​​ทนทุกข์​เวทนาอย่างนี้ ยังได้รับแสงสว่าง และผู้​ที่​​มี​ใจขมขื่นได้รับชีวิต

他们切望死，却不得死； 求死，胜于求隐藏的珍宝。

tā men qiè wàng sǐ ， què bù dé sǐ ； qiú sǐ ， shèng yú qiú yǐn cáng de zhēn bǎo 。

​ผู้​คอยความตาย ​แต่​มันไม่​มา​ และขุดหามันมากกว่าหาทรัพย์​ที่​ซ่อนอยู่

他们寻见坟墓就快乐， 极其欢喜。

tā men xún jiàn fén mù jiù kuài lè ， jí qí huān xǐ 。

​ผู้​ซึ่งเปรมปรี​ดิ​์อย่างยิ่งและยินดี เมื่อเขาพบหลุมฝังศพ

人的道路既然遮隐， 神又把他四面围困， 为何有光赐给他呢？

rén de dào lù jì rán zhē yǐn ， shén yòu bǎ tā sì miàn wéi kùn ， wèi hé yǒu guāng cì gěi tā ne ？

ไฉนจึงประทานความสว่างแก่​ผู้​​ที่​ทางของเขาซ่อนอยู่ ​ผู้​ซึ่งพระเจ้าทรงล้​อมร​ั้วต้นไม้กั้นไว้

我未曾吃饭就发出叹息； 我唉哼的声音涌出如水。

wǒ wèi céng chī fàn jiù fā chū tàn xī ； wǒ ài hēng de shēng yīn yǒng chū rú shuǐ 。

เพราะการถอนหายใจของข้ามี​มาก​่อนอาหารของข้า และการครวญครางของข้าก็เทออกมาเหมือนน้ำทั้งหลาย

因我所恐惧的临到我身， 我所惧怕的迎我而来。

yīn wǒ suǒ kǒng jù de lín dào wǒ shēn ， wǒ suǒ jù pà de yíng wǒ ér lái 。

เพราะสิ่งที่ข้ากลัวมากก็มาเหนือข้า และสิ่งที่ข้าครั่​นคร​้ามก็ตกแก่​ข้า​

我不得安逸，不得平静， 也不得安息，却有患难来到。

wǒ bù dé ān yì ， bù dé píng jìng ， yě bù dé ān xī ， què yǒu huàn nàn lái dào 。

ข้าไม่สบายใจเลย ทั้งข้าก็​ไม่​​สงบ​ ข้าไม่​ได้​​หยุดพัก​ ​แต่​ความทรมานก็​มาหา​”