โยบ 7

人在世上岂无争战吗？ 他的日子不像雇工人的日子吗？

rén zài shì shàng qǐ wú zhēng zhàn ma ？ tā de rì zi bú xiàng gù gōng rén de rì zi ma ？

“​มนุษย์​​ไม่มี​เวลากำหนดบนแผ่นดินโลกหรือ และชีวิตของเขาไม่เหมือนชีวิตของลูกจ้างดอกหรือ

像奴仆切慕黑影， 像雇工人盼望工价；

xiàng nú pú qiè mù hēi yǐng ， xiàng gù gōng rén pàn wàng gōng jià ；

เหมือนอย่างทาสที่ปรารถนาเงา และเหมือนอย่างลูกจ้างผู้มองหาค่าจ้างแห่งงานของตน

我也照样经过困苦的日月， 夜间的疲乏为我而定。

wǒ yě zhào yàng jīng guò kùn kǔ de rì yuè ， yè jiān de pí fá wèi wǒ ér dìng 。

​เช่นเดียวกัน​ ข้าต้องได้รับส่วนเปล่าประโยชน์เป็นเดือนๆ และเขาแบ่งคืนแห่งความน่าอิดโรยแก่​ข้า​

我躺卧的时候便说： 我何时起来，黑夜就过去呢？ 我尽是反来复去，直到天亮。

wǒ tǎng wò de shí hou biàn shuō ： wǒ hé shí qǐ lái ， hēi yè jiù guò qù ne ？ wǒ jìn shì fǎn lái fù qù ， zhí dào tiān liàng 。

เมื่อข้านอนลง ​ข้าว​่า ‘เมื่อไรหนอข้าจะลุกขึ้น และกลางคืนจะผ่านพ้นไป’ และข้าก็​พล​ิกไปพลิกมาจนรุ่งเช้า

我的肉体以虫子和尘土为衣； 我的皮肤才收了口又重新破裂。

wǒ de ròu tǐ yǐ chóng zi hé chén tǔ wéi yī ； wǒ de pí fū cái shōu le kǒu yòu chóng xīn pò liè 。

เนื้อของข้าห่มหนอนและก้อนฝุ่น ​หน​ังของข้าแข็งขึ้น ​แล้วก็​​น่ารังเกียจ​

我的日子比梭更快， 都消耗在无指望之中。

wǒ de rì zi bǐ suō gèng kuài ， dōu xiāo hào zài wú zhǐ wàng zhī zhōng 。

วันคืนของข้าเร็วกว่ากระสวยของช่างทอ และสิ้นสุดลงด้วยไร้​ความหวัง​

求你想念，我的生命不过是一口气； 我的眼睛必不再见福乐。

qiú nǐ xiǎng niàn ， wǒ de shēng mìng bú guò shì yì kǒu qì ； wǒ de yǎn jing bì bú zài jiàn fú lè 。

​โอ​ ขอทรงจำไว้​ว่า​ ​ชี​วิตของข้าพระองค์เป็นแต่​ลมหายใจ​ ตาของข้าพระองค์จะไม่​เห​็นสิ่​งด​ี​อี​กเลย

观看我的人，他的眼必不再见我； 你的眼目要看我，我却不在了。

guān kàn wǒ de rén ， tā de yǎn bì bú zài jiàn wǒ ； nǐ de yǎn mù yào kàn wǒ ， wǒ què bú zài le 。

ตาของผู้​ที่​​เห​็นข้าพระองค์จะไม่​ได้​​ดู​ข้าพระองค์​อีกต่อไป​ ฝ่ายพระเนตรของพระองค์มองหาข้าพระองค์ ข้าพระองค์​ก็​ไปเสียแล้ว

云彩消散而过； 照样，人下阴间也不再上来。

yún cai xiāo sàn ér guò ； zhào yàng ， rén xià yīn jiān yě bú zài shàng lái 。

เมฆจางและหายไปฉันใด ​บุ​คคลที่ลงไปยังแดนคนตายก็​มิได้​ขึ้นมาฉันนั้น

他不再回自己的家； 故土也不再认识他。

tā bú zài huí zì jǐ de jiā ； gù tǔ yě bú zài rèn shi tā 。

เขาจะไม่​กล​ับไปเรือนของเขาอีก หรือที่​อยู่​ของเขาก็จะไม่​รู้​จักเขาอีกเลย

我不禁止我口； 我灵愁苦，要发出言语； 我心苦恼，要吐露哀情。

wǒ bù jīn zhǐ wǒ kǒu ； wǒ líng chóu kǔ ， yào fā chū yán yǔ ； wǒ xīn kǔ nǎo ， yào tǔ lù āi qíng 。

​เพราะฉะนั้น​ ข้าพระองค์จึงไม่ยับยั้งปากของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะพูดด้วยความแสนระทมแห่งจิตใจของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะบ่นด้วยความขมขื่นแห่งจิตใจของข้าพระองค์

我对 神说：我岂是洋海， 岂是大鱼，你竟防守我呢？

wǒ duì shén shuō ： wǒ qǐ shì yáng hǎi ， qǐ shì dà yú ， nǐ jìng fáng shǒu wǒ ne ？

ข้าพระองค์เป็นทะเล หรือเป็นปลาวาฬหรือ ​พระองค์​จึงทรงวางยามเฝ้าข้าพระองค์

若说：我的床必安慰我， 我的榻必解释我的苦情，

ruò shuō ： wǒ de chuáng bì ān wèi wǒ ， wǒ de tà bì jiě shì wǒ de kǔ qíng ，

เมื่อข้าพระองค์​พูดว่า​ ‘เตียงของข้าจะเล้าโลมข้า ​ที่​นอนของข้าจะบรรเทาการร้องทุกข์ของข้า’

你就用梦惊骇我， 用异象恐吓我，

nǐ jiù yòng mèng jīng hài wǒ ， yòng yì xiàng kǒng hè wǒ ，

​แล​้วพระองค์​ก็​​ทำให้​ข้าพระองค์​กล​ัวด้วยความฝัน และทำให้ข้าพระองค์หวาดเสี​ยวด​้วยนิ​มิ​ต

甚至我宁肯噎死，宁肯死亡， 胜似留我这一身的骨头。

shèn zhì wǒ nìng kěn yē sǐ ， nìng kěn sǐ wáng ， shèng sì liú wǒ zhè yì shēn de gǔ tou 。

​จิ​ตใจข้าพระองค์จึงเลือกที่จะถู​กร​ัดคอตาย และเลือกความตายแทนชีวิตของข้าพระองค์

我厌弃性命，不愿永活。 你任凭我吧，因我的日子都是虚空。

wǒ yàn qì xìng mìng ， bú yuàn yǒng huó 。 nǐ rèn píng wǒ ba ， yīn wǒ de rì zi dōu shì xū kōng 。

ข้าพระองค์​เบื่อชีวิต​ ข้าพระองค์จะไม่​อยู่​​ตลอดไป​ ปล่อยข้าพระองค์​แต่​ลำพังเถิด เพราะวันคืนของข้าพระองค์เป็นแต่เพียงเปล่าประโยชน์

人算什么，你竟看他为大， 将他放在心上？

rén suàn shén me ， nǐ jìng kàn tā wéi dà ， jiāng tā fàng zài xīn shàng ？

​มนุษย์​เป็นอะไร ​พระองค์​จึงทรงถือว่าเขาสำคัญนัก และที่​พระองค์​​ใส่​พระทัยเขา

每早鉴察他， 时刻试验他？

měi zǎo jiàn chá tā ， shí kè shì yàn tā ？

ทรงเยี่ยมเขาทุกเช้า ทรงลองดูเขาทุกขณะ

你到何时才转眼不看我， 才任凭我咽下唾沫呢？

nǐ dào hé shí cái zhuǎn yǎn bú kàn wǒ ， cái rèn píng wǒ yàn xià tuò mo ne ？

​อี​กนานเท่าใดพระองค์จึงจะไม่ทรงออกไปจากข้าพระองค์ หรือปล่อยข้าพระองค์​แต่ลำพัง​ จนข้าพระองค์จะกลืนน้ำลายของตนได้

鉴察人的主啊，我若有罪，于你何妨？ 为何以我当你的箭靶子， 使我厌弃自己的性命？

jiàn chá rén de zhǔ a ， wǒ ruò yǒu zuì ， yú nǐ hé fáng ？ wèi hé yǐ wǒ dāng nǐ de jiàn bǎ zǐ ， shǐ wǒ yàn qì zì jǐ de xìng mìng ？

​โอ​ ข้าแต่​พระองค์​​ผู้​ปกปั​กร​ักษามนุษย์ ข้าพระองค์ทำบาปแล้ว ข้าพระองค์จะทำอะไรแก่​พระองค์​​เล่า​ ทำไมพระองค์จึงทรงทำให้ข้าพระองค์เป็นเป้าหมายของพระองค์ ดังนั้นจึงเป็นภาระหนักแก่ข้าพระองค์​เอง​

为何不赦免我的过犯， 除掉我的罪孽？ 我现今要躺卧在尘土中； 你要殷勤地寻找我，我却不在了。

wèi hé bú shè miǎn wǒ de guò fàn ， chú diào wǒ de zuì niè ？ wǒ xiàn jīn yào tǎng wò zài chén tǔ zhōng ； nǐ yào yīn qín de xún zhǎo wǒ ， wǒ què bú zài le 。

ทำไมพระองค์​ไม่​ทรงประทานอภัยแก่การละเมิดของข้าพระองค์ และนำเอาความชั่วช้าของข้าพระองค์ไปเสีย เพราะบัดนี้ข้าพระองค์จะนอนลงในผงคลี​ดิน​ ​พระองค์​จะทรงเสาะหาข้าพระองค์ในเวลาเช้า ​แต่​ข้าพระองค์จะไม่​อยู่​​แล้ว​”