โยบ 7
人在世上岂无争战吗？ 他的日子不像雇工人的日子吗？
rén zài shì shàng qǐ wú zhēng zhàn ma ？ tā de rì zi bú xiàng gù gōng rén de rì zi ma ？
“มนุษย์ไม่มีเวลากำหนดบนแผ่นดินโลกหรือ และชีวิตของเขาไม่เหมือนชีวิตของลูกจ้างดอกหรือ
像奴仆切慕黑影， 像雇工人盼望工价；
xiàng nú pú qiè mù hēi yǐng ， xiàng gù gōng rén pàn wàng gōng jià ；
เหมือนอย่างทาสที่ปรารถนาเงา และเหมือนอย่างลูกจ้างผู้มองหาค่าจ้างแห่งงานของตน
我也照样经过困苦的日月， 夜间的疲乏为我而定。
wǒ yě zhào yàng jīng guò kùn kǔ de rì yuè ， yè jiān de pí fá wèi wǒ ér dìng 。
เช่นเดียวกัน ข้าต้องได้รับส่วนเปล่าประโยชน์เป็นเดือนๆ และเขาแบ่งคืนแห่งความน่าอิดโรยแก่ข้า
我躺卧的时候便说： 我何时起来，黑夜就过去呢？ 我尽是反来复去，直到天亮。
wǒ tǎng wò de shí hòu biàn shuō ： wǒ hé shí qǐ lái ， hēi yè jiù guò qù ne ？ wǒ jìn shì fǎn lái fù qù ， zhí dào tiān liàng 。
เมื่อข้านอนลง ข้าว่า ‘เมื่อไรหนอข้าจะลุกขึ้น และกลางคืนจะผ่านพ้นไป’ และข้าก็พลิกไปพลิกมาจนรุ่งเช้า
我的肉体以虫子和尘土为衣； 我的皮肤才收了口又重新破裂。
wǒ de ròu tǐ yǐ chóng zǐ hé chén tǔ wèi yī ； wǒ de pí fū cái shōu le kǒu yòu chóng xīn pò liè 。
เนื้อของข้าห่มหนอนและก้อนฝุ่น หนังของข้าแข็งขึ้น แล้วก็น่ารังเกียจ
我的日子比梭更快， 都消耗在无指望之中。
wǒ de rì zi bǐ suō gèng kuài ， dōu xiāo hào zài wú zhǐ wàng zhī zhōng 。
วันคืนของข้าเร็วกว่ากระสวยของช่างทอ และสิ้นสุดลงด้วยไร้ความหวัง
求你想念，我的生命不过是一口气； 我的眼睛必不再见福乐。
qiú nǐ xiǎng niàn ， wǒ de shēng mìng bú guò shì yì kǒu qì ； wǒ de yǎn jīng bì bú zài jiàn fú lè 。
โอ ขอทรงจำไว้ว่า ชีวิตของข้าพระองค์เป็นแต่ลมหายใจ ตาของข้าพระองค์จะไม่เห็นสิ่งดีอีกเลย
观看我的人，他的眼必不再见我； 你的眼目要看我，我却不在了。
guān kàn wǒ de rén ， tā de yǎn bì bú zài jiàn wǒ ； nǐ de yǎn mù yào kàn wǒ ， wǒ què bú zài le 。
ตาของผู้ที่เห็นข้าพระองค์จะไม่ได้ดูข้าพระองค์อีกต่อไป ฝ่ายพระเนตรของพระองค์มองหาข้าพระองค์ ข้าพระองค์ก็ไปเสียแล้ว
云彩消散而过； 照样，人下阴间也不再上来。
yún cǎi xiāo sàn ér guò ； zhào yàng ， rén xià yīn jiān yě bú zài shàng lái 。
เมฆจางและหายไปฉันใด บุคคลที่ลงไปยังแดนคนตายก็มิได้ขึ้นมาฉันนั้น
他不再回自己的家； 故土也不再认识他。
tā bú zài huí zì jǐ de jiā ； gù tǔ yě bú zài rèn shi tā 。
เขาจะไม่กลับไปเรือนของเขาอีก หรือที่อยู่ของเขาก็จะไม่รู้จักเขาอีกเลย
我不禁止我口； 我灵愁苦，要发出言语； 我心苦恼，要吐露哀情。
wǒ bù jīn zhǐ wǒ kǒu ； wǒ líng chóu kǔ ， yào fā chū yán yǔ ； wǒ xīn kǔ nǎo ， yào tǔ lù āi qíng 。
เพราะฉะนั้น ข้าพระองค์จึงไม่ยับยั้งปากของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะพูดด้วยความแสนระทมแห่งจิตใจของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะบ่นด้วยความขมขื่นแห่งจิตใจของข้าพระองค์
我对 神说：我岂是洋海， 岂是大鱼，你竟防守我呢？
wǒ duì shén shuō ： wǒ qǐ shì yáng hǎi ， qǐ shì dà yú ， nǐ jìng fáng shǒu wǒ ne ？
ข้าพระองค์เป็นทะเล หรือเป็นปลาวาฬหรือ พระองค์จึงทรงวางยามเฝ้าข้าพระองค์
若说：我的床必安慰我， 我的榻必解释我的苦情，
ruò shuō ： wǒ de chuáng bì ān wèi wǒ ， wǒ de tà bì jiě shì wǒ de kǔ qíng ，
เมื่อข้าพระองค์พูดว่า ‘เตียงของข้าจะเล้าโลมข้า ที่นอนของข้าจะบรรเทาการร้องทุกข์ของข้า’
你就用梦惊骇我， 用异象恐吓我，
nǐ jiù yòng mèng jīng hài wǒ ， yòng yì xiàng kǒng hè wǒ ，
แล้วพระองค์ก็ทำให้ข้าพระองค์กลัวด้วยความฝัน และทำให้ข้าพระองค์หวาดเสียวด้วยนิมิต
甚至我宁肯噎死，宁肯死亡， 胜似留我这一身的骨头。
shèn zhì wǒ nìng kěn yē sǐ ， nìng kěn sǐ wáng ， shèng sì liú wǒ zhè yì shēn de gǔ tou 。
จิตใจข้าพระองค์จึงเลือกที่จะถูกรัดคอตาย และเลือกความตายแทนชีวิตของข้าพระองค์
我厌弃性命，不愿永活。 你任凭我吧，因我的日子都是虚空。
wǒ yàn qì xìng mìng ， bú yuàn yǒng huó 。 nǐ rèn píng wǒ ba ， yīn wǒ de rì zi dōu shì xū kōng 。
ข้าพระองค์เบื่อชีวิต ข้าพระองค์จะไม่อยู่ตลอดไป ปล่อยข้าพระองค์แต่ลำพังเถิด เพราะวันคืนของข้าพระองค์เป็นแต่เพียงเปล่าประโยชน์
人算什么，你竟看他为大， 将他放在心上？
rén suàn shén me ， nǐ jìng kàn tā wèi dà ， jiāng tā fàng zài xīn shàng ？
มนุษย์เป็นอะไร พระองค์จึงทรงถือว่าเขาสำคัญนัก และที่พระองค์ใส่พระทัยเขา
你到何时才转眼不看我， 才任凭我咽下唾沫呢？
nǐ dào hé shí cái zhuǎn yǎn bú kàn wǒ ， cái rèn píng wǒ yàn xià tuò mò ne ？
อีกนานเท่าใดพระองค์จึงจะไม่ทรงออกไปจากข้าพระองค์ หรือปล่อยข้าพระองค์แต่ลำพัง จนข้าพระองค์จะกลืนน้ำลายของตนได้
鉴察人的主啊，我若有罪，于你何妨？ 为何以我当你的箭靶子， 使我厌弃自己的性命？
jiàn chá rén de zhǔ a ， wǒ ruò yǒu zuì ， yú nǐ hé fáng ？ wèi hé yǐ wǒ dāng nǐ de jiàn bǎ zǐ ， shǐ wǒ yàn qì zì jǐ de xìng mìng ？
โอ ข้าแต่พระองค์ผู้ปกปักรักษามนุษย์ ข้าพระองค์ทำบาปแล้ว ข้าพระองค์จะทำอะไรแก่พระองค์เล่า ทำไมพระองค์จึงทรงทำให้ข้าพระองค์เป็นเป้าหมายของพระองค์ ดังนั้นจึงเป็นภาระหนักแก่ข้าพระองค์เอง
为何不赦免我的过犯， 除掉我的罪孽？ 我现今要躺卧在尘土中； 你要殷勤地寻找我，我却不在了。
wèi hé bú shè miǎn wǒ de guò fàn ， chú diào wǒ de zuì niè ？ wǒ xiàn jīn yào tǎng wò zài chén tǔ zhōng ； nǐ yào yīn qín dì xún zhǎo wǒ ， wǒ què bú zài le 。
ทำไมพระองค์ไม่ทรงประทานอภัยแก่การละเมิดของข้าพระองค์ และนำเอาความชั่วช้าของข้าพระองค์ไปเสีย เพราะบัดนี้ข้าพระองค์จะนอนลงในผงคลีดิน พระองค์จะทรงเสาะหาข้าพระองค์ในเวลาเช้า แต่ข้าพระองค์จะไม่อยู่แล้ว”
ทดสอบตัวเองในบทนี้
แบบทดสอบสั้น 10 คำ