เพลงคร่ำครวญ 2:1
—
1
主何竟发怒，使黑云遮蔽锡安城！ 他将以色列的华美从天扔在地上； 在他发怒的日子并不记念自己的脚凳。
zhǔ hé jìng fā nù ， shǐ hēi yún zhē bì xī ān chéng ！ tā jiāng yǐ sè liè de huá měi cóng tiān rēng zài dì shang ； zài tā fā nù de rì zi bìng bú jì niàn zì jǐ de jiǎo dèng 。
ด้วยพระพิโรธ องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงใช้เมฆบังธิดาของศิโยนหนอ พระองค์ได้ทรงเหวี่ยงสง่าราศีของอิสราเอลให้ตกลงจากฟ้าถึงดิน พระองค์มิได้ทรงระลึกถึงแท่นรองพระบาทของพระองค์เลยในยามที่พระองค์ทรงกริ้ว