Job 30

但如今，比我年少的人戏笑我； 其人之父我曾藐视， 不肯安在看守我羊群的狗中。

dàn rú jīn ， bǐ wǒ nián shào de rén xì xiào wǒ ； qí rén zhī fù wǒ céng miǎo shì ， bù kěn ān zài kān shǒu wǒ yáng qún de gǒu zhōng 。

Ngayon ang mga mas nakababata sa akin ay walang maidulot kundi pangungnutya sa akin - ang mga kabataang lalaking ito na ang mga ama ay gusto kong tanggihang magtrabaho katabi ng mga aso sa aking kawan.

他们壮年的气力既已衰败， 其手之力与我何益呢？

tā men zhuàng nián de qì lì jì yǐ shuāi bài ， qí shǒu zhī lì yǔ wǒ hé yì ne ？

Tunay nga, ang lakas ng mga kamay ng kanilang mga ama - paano nito ako matutulungan - mga lalaki na kung saan ang lakas ng kanilang kaganapan sa gulang ay naglaho na?

他们因穷乏饥饿，身体枯瘦， 在荒废凄凉的幽暗中啃干燥之地，

tā men yīn qióng fá jī è ， shēn tǐ kū shòu ， zài huāng fèi qī liáng de yōu àn zhōng kěn gān zào zhī dì ，

Sila ay mga payat dahil sa kahirapan at kagutuman, ngumangatngat sila sa tuyong lupa sa kadiliman ng ilang at kapanglawan.

在草丛之中采咸草， 罗腾 的根为他们的食物。

zài cǎo cóng zhī zhōng cǎi xián cǎo ， luó téng de gēn wèi tā men de shí wù 。

Namitas sila ng halaman ng soltwot at mga dahon ng palumpong; ang mga ugat ng puno ng tambo ang kanilang pagkain.

他们从人中被赶出； 人追喊他们如贼一般，

tā men cóng rén zhōng bèi gǎn chū ； rén zhuī hǎn tā men rú zéi yì bān ，

Pinalayas sila mula sa mga tao na sumigaw sa kanila na parang isang tao na sinisigawan ang isang magnanakaw.

以致他们住在荒谷之间， 在地洞和岩穴中；

yǐ zhì tā men zhù zài huāng gǔ zhī jiān ， zài dì dòng hé yán xué zhōng ；

Kaya kinailangan nilang manirahan sa ilog lambak, sa mga lungga ng lupa at ng mga bato.

在草丛中叫唤， 在荆棘下聚集。

zài cǎo cóng zhōng jiào huàn ， zài jīng jí xià jù jí 。

Sa mga palumpong, umungal sila tulad ng mga asno; sa ilalim ng mga palumpong nagtitipon-tipon sila.

这都是愚顽下贱人的儿女； 他们被鞭打，赶出境外。

zhè dōu shì yú wán xià jiàn rén de ér nǚ ； tā men bèi biān dǎ ， gǎn chū jìng wài 。

Sila ay mga inapo ng mga hangal; tunay nga, na walang kwentang mga tao; pinalayas sila sa lupain sa pamamagitan ng mga pamalo.

现在这些人以我为歌曲， 以我为笑谈。

xiàn zài zhè xiē rén yǐ wǒ wèi gē qǔ ， yǐ wǒ wèi xiào tán 。

Pero ngayon, para sa kanilang mga anak, naging paksa ako ng isang kanta ng pangungutya; tunay nga, naging isang katatawanan ako sa kanila.

他们厌恶我，躲在旁边站着， 不住地吐唾沫在我脸上。

tā men yàn wù wǒ ， duǒ zài páng biān zhàn zhe ， bú zhù dì tǔ tuò mò zài wǒ liǎn shàng 。

Kinasusuklaman nila ako at hindi lumalapit sa akin; hindi sila nag-aatubiling dumura sa aking mukha.

松开他们的绳索苦待我， 在我面前脱去辔头。

sōng kāi tā men de shéng suǒ kǔ dài wǒ ， zài wǒ miàn qián tuō qù pèi tóu 。

Dahil tinanggal ng Diyos ang lubid ng aking pana at pinahirapan ako, kaya sa harapan ko ay nawawala ang lahat ng pagpipigil sa sarili ng mga taong ito.

这等下流人在我右边起来， 推开我的脚，筑成战路来攻击我。

zhè děng xià liú rén zài wǒ yòu biān qǐ lái ， tuī kāi wǒ de jiǎo ， zhù chéng zhàn lù lái gōng jī wǒ 。

Sa aking kanang kamay naghimagsik ang magulong pulutong ng mga tao; itinaboy nila ako at itinambak laban sa akin ang kanilang punso ng paglusob.

这些无人帮助的， 毁坏我的道，加增我的灾。

zhè xiē wú rén bāng zhù de ， huǐ huài wǒ de dào ， jiā zēng wǒ de zāi 。

Sinisira nila ang aking landas; Itinutulak nila ang kapahamakan para sa akin, mga lalaki na walang sinumang makapipigil.

他们来如同闯进大破口， 在毁坏之间滚在我身上。

tā men lái rú tóng chuǎng jìn dà pò kǒu ， zài huǐ huài zhī jiān gǔn zài wǒ shēn shàng 。

Sinasalakay nila ako tulad ng isang hukbo sa pamamagitan ng isang malaking butas sa pader ng lungsod; sa gitna ng pagkawasak gumulong sila sa akin.

惊恐临到我， 驱逐我的尊荣如风； 我的福禄如云过去。

jīng kǒng lín dào wǒ ， qū zhú wǒ de zūn róng rú fēng ； wǒ de fú lù rú yún guò qù 。

Nilukuban ako ng malaking takot; itinaboy ang aking karangalan na parang ng hangin; naglaho ang aking kasaganaan na parang isang ulap.

现在我心极其悲伤； 困苦的日子将我抓住。

xiàn zài wǒ xīn jí qí bēi shāng ； kùn kǔ de rì zi jiāng wǒ zhuā zhù 。

Ngayon ang buhay ko ay ibinubuhos mula sa akin. Hinawakan ako ng maraming araw ng pagdurusa.

夜间，我里面的骨头刺我， 疼痛不止，好像啃我。

yè jiān ， wǒ lǐ miàn de gǔ tou cì wǒ ， téng tòng bù zhǐ ， hǎo xiàng kěn wǒ 。

Sa gabi sinasaksak ang aking mga buto sa loob ng aking katawan; ang mga sakit na nagpapahirap sa akin ay walang kapahingahan.

因 神的大力，我的外衣污秽不堪， 又如里衣的领子将我缠住。

yīn shén de dà lì ， wǒ de wài yī wū huì bù kān ， yòu rú lǐ yī de lǐng zǐ jiāng wǒ chán zhù 。

Hinablot ng malakas na pwersa ng Diyos ang aking kasuotan; binalutan ako nito tulad ng kwelyo ng aking tunika.

神把我扔在淤泥中， 我就像尘土和炉灰一般。

shén bǎ wǒ rēng zài yū ní zhōng ， wǒ jiù xiàng chén tǔ hé lú huī yì bān 。

Inihagis niya ako sa putik; Naging tulad ako ng alabok at mga abo.

主啊，我呼求你，你不应允我； 我站起来，你就定睛看我。

zhǔ a ， wǒ hū qiú nǐ ， nǐ bú yīng yǔn wǒ ； wǒ zhàn qǐ lái ， nǐ jiù dìng jīng kàn wǒ 。

Umiiyak ako sa iyo, Diyos, pero hindi mo ako sinasagot; tumatayo ako pero tinitingnan mo lang ako.

你向我变心，待我残忍， 又用大能追逼我，

nǐ xiàng wǒ biàn xīn ， dài wǒ cán rěn ， yòu yòng dà néng zhuī bī wǒ ，

Nagbago ka na at naging malupit sa akin; sa kapangyarihan ng iyong kamay ay pinapahirapan mo ako.

把我提在风中，使我驾风而行， 又使我消灭在烈风中。

bǎ wǒ tí zài fēng zhōng ， shǐ wǒ jià fēng ér xíng ， yòu shǐ wǒ xiāo miè zài liè fēng zhōng 。

Itinaas mo ako sa hangin at dinulot na tangayin ako nito; tinutunaw mo ako sa bagyo.

我知道要使我临到死地， 到那为众生所定的阴宅。

wǒ zhī dào yào shǐ wǒ lín dào sǐ dì ， dào nà wèi zhòng shēng suǒ dìng de yīn zhái 。

Dahil alam kong dadalhin mo ako sa kamatayan, sa bahay na nakatadhana para sa lahat ng mga buhay na bagay.

然而，人仆倒岂不伸手？ 遇灾难岂不求救呢？

rán ér ， rén pú dǎo qǐ bù shēn shǒu ？ yù zāi nàn qǐ bù qiú jiù ne ？

Pero, wala bang umaabot ng kaniyang kamay para humingi ng tulong kapag siya ay bumabagsak? Wala bang nasa kaguluhan na nagmakaawa para sa tulong?

人遭难，我岂不为他哭泣呢？ 人穷乏，我岂不为他忧愁呢？

rén zāo nán ， wǒ qǐ bú wèi tā kū qì ne ？ rén qióng fá ， wǒ qǐ bú wèi tā yōu chóu ne ？

Hindi ba ako umiyak para sa kaniya na nasa kaguluhan? Hindi ba ako nagdalamhati para sa taong nangangailangan?

我仰望得好处，灾祸就到了； 我等待光明，黑暗便来了。

wǒ yǎng wàng dé hǎo chù ， zāi huò jiù dào le ； wǒ děng dài guāng míng ， hēi àn biàn lái le 。

Nang naghanap ako ng kabutihan, ang dumating ay kasamaan; nang ako ay naghintay para sa liwanag, sa halip ay dumating ang kadiliman.

我心里烦扰不安， 困苦的日子临到我身。

wǒ xīn lǐ fán rǎo bù ān ， kùn kǔ de rì zi lín dào wǒ shēn 。

Naguguluhan ang aking puso at hindi nagpapahinga; mga araw ng dalamhati ang dumating sa akin.

我没有日光就哀哭行去 ； 我在会中站着求救。

wǒ méi yǒu rì guāng jiù āi kū xíng qù ； wǒ zài huì zhōng zhàn zhe qiú jiù 。

Patuloy na nangingitim ang aking balat hindi dahil sa araw; tumatayo ako sa kapulungan at humihingi ng tulong.

我与野狗为弟兄， 与鸵鸟为同伴。

wǒ yǔ yě gǒu wèi dì xiong ， yǔ tuó niǎo wèi tóng bàn 。

Ako ay kapatid ng asong gubat, isang kasama ng mga ostrich.

我的皮肤黑而脱落； 我的骨头因热烧焦。

wǒ de pí fū hēi ér tuō luò ； wǒ de gǔ tou yīn rè shāo jiāo 。

Maitim ang aking balat at natutuklap; nasunog sa init ang aking mga buto.

所以，我的琴音变为悲音； 我的箫声变为哭声。

suǒ yǐ ， wǒ de qín yīn biàn wèi bēi yīn ； wǒ de xiāo shēng biàn wèi kū shēng 。

Kaya ang aking alpa ay nakatono para sa mga kanta ng pagluluksa, ang aking plauta para sa pagkanta ng mga nananaghoy.