Job 29

约伯又接着说：

yuē bó yòu jiē zhe shuō ：

Muling nagsalita si Job at sinabi,

惟愿我的景况如从前的月份， 如 神保守我的日子。

wéi yuàn wǒ de jǐng kuàng rú cóng qián de yuè fèn ， rú shén bǎo shǒu wǒ de rì zi 。

“ O, na ako ay parang noong mga nakalipas na mga buwan nang pinapangalagaan ako ng Diyos,

那时他的灯照在我头上； 我借他的光行过黑暗。

nà shí tā de dēng zhào zài wǒ tóu shàng ； wǒ jiè tā de guāng xíng guò hēi àn 。

nang lumiwanag ang kaniyang ilawan sa aking ulo, at nang lumakad ako sa kadilimang ginagabayan ng kaniyang liwanag.

我愿如壮年的时候： 那时我在帐棚中， 神待我有密友之情；

wǒ yuàn rú zhuàng nián de shí hòu ： nà shí wǒ zài zhàng péng zhōng ， shén dài wǒ yǒu mì yǒu zhī qíng ；

O, kung katulad lang sana ako noong nasa kahinugan pa ng aking mga araw nang ang pagkakaibigan ng Diyos ay nasa aking tolda,

全能者仍与我同在； 我的儿女都环绕我。

quán néng zhě réng yǔ wǒ tóng zài ； wǒ de ér nǚ dōu huán rào wǒ 。

nang kapiling ko pa ang Makapangyarihan, at ang aking mga anak ay nakapaligid sa akin,

奶多可洗我的脚； 磐石为我出油成河。

nǎi duō kě xǐ wǒ de jiǎo ； pán shí wèi wǒ chū yóu chéng hé 。

nang ang aking landas ay umaapaw sa gatas, at ibinubuhos sa akin ng bato ang mga batis ng langis!

我出到城门， 在街上设立座位；

wǒ chū dào chéng mén ， zài jiē shàng shè lì zuò wèi ；

Nang lumabas ako patungo sa tarangkahan ng lungsod, nang naupo ako sa aking lugar sa plasa,

少年人见我而回避， 老年人也起身站立；

shào nián rén jiàn wǒ ér huí bì ， lǎo nián rén yě qǐ shēn zhàn lì ；

natanaw ako ng mga kabataang lalaki at pinanatili ang kanilang distansya mula sa akin bilang tanda ng paggalang, at ang mga matatanda ay tumindig at tumayo para sa akin.

王子都停止说话， 用手捂口；

wáng zǐ dōu tíng zhǐ shuō huà ， yòng shǒu wǔ kǒu ；

Dati ay itinitigil ng mga prinsipe ang kanilang usapan kapag dumadating ako; tinatakpan nila ng kanilang kamay ang kanilang mga bibig.

首领静默无声， 舌头贴住上膛。

shǒu lǐng jìng mò wú shēng ， shé tou tiē zhù shàng táng 。

Tumahimik ang mga boses ng mga maharlilka, at kumapit ang kanilang dila sa bubong ng kanilang mga bibig.

耳朵听我的，就称我有福； 眼睛看我的，便称赞我；

ěr duo tīng wǒ de ， jiù chēng wǒ yǒu fú ； yǎn jīng kàn wǒ de ， biàn chēng zàn wǒ ；

Dahil matapos akong marinig ng kanilang mga tainga, pagpapalain nila ako; matapos akong makita ng kanilang mga mata, nagpapatotoo sila at sumasang-ayon sa akin

因我拯救哀求的困苦人 和无人帮助的孤儿。

yīn wǒ zhěng jiù āi qiú de kùn kǔ rén hé wú rén bāng zhù de gū ér 。

dahil dati ay sinasagip ko ang taong mahirap na sumisigaw, pati na ang lahat ng mga walang ama, na walang sinumang tutulong sa kaniya.

将要灭亡的为我祝福； 我也使寡妇心中欢乐。

jiāng yào miè wáng de wèi wǒ zhù fú ； wǒ yě shǐ guǎ fù xīn zhōng huān lè 。

Ang pagpapala ng taong malapit nang masawi ay dumarating sa akin; dinulot kong kumanta ang puso ng biyuda dahil sa kagalakan.

我以公义为衣服， 以公平为外袍和冠冕。

wǒ yǐ gōng yì wèi yī fu ， yǐ gōng píng wèi wài páo hé guān miǎn 。

Sinuot ko ang katuwiran, at dinamitan ako nito; ang katarungan ko ay tulad ng isang kasuotan at isang turban.

我为瞎子的眼， 瘸子的脚。

wǒ wèi xiā zǐ de yǎn ， qué zǐ de jiǎo 。

Naging mga mata ako ng mga bulag; naging mga paa ako ng mga pilay.

我为穷乏人的父； 素不认识的人，我查明他的案件。

wǒ wèi qióng fá rén de fù ； sù bú rèn shi de rén ， wǒ chá míng tā de àn jiàn 。

Naging isang ama ako ng mga nangangailangan; sinusuri ko ang kaso kahit na ng isang hindi ko kilala.

我打破不义之人的牙床， 从他牙齿中夺了所抢的。

wǒ dǎ pò bú yì zhī rén de yá chuáng ， cóng tā yá chǐ zhōng duó le suǒ qiǎng de 。

Binasag ko ang mga panga ng masama; hinalbot ko ang biktima mula sa pagitan ng kaniyang mga ngipin.

我便说：我必死在家中 ， 必增添我的日子，多如尘沙。

wǒ biàn shuō ： wǒ bì sǐ zài jiā zhōng ， bì zēng tiān wǒ de rì zi ， duō rú chén shā 。

Pagkatapos sinabi ko, “Mamamatay ako sa aking pugad; pararamihin ko ang aking mga araw tulad ng mga butil ng buhangin.

我的根长到水边； 露水终夜沾在我的枝上。

wǒ de gēn cháng dào shuǐ biān ； lù shuǐ zhōng yè zhān zài wǒ de zhī shàng 。

Umaabot ang aking mga ugat sa mga tubig, at nasa mga sanga ko ang hamog buong gabi.

我的荣耀在身上增新； 我的弓在手中日强。

wǒ de róng yào zài shēn shàng zēng xīn ； wǒ de gōng zài shǒu zhōng rì qiáng 。

Ang parangal sa akin ay laging sariwa, at ang pana ng aking kalakasan ay laging bago sa aking kamay;

人听见我而仰望， 静默等候我的指教。

rén tīng jiàn wǒ ér yǎng wàng ， jìng mò děng hòu wǒ de zhǐ jiào 。

Sa akin nakinig ang mga tao; hinintay nila ako; nanatili silang tahimik para marinig ang aking payo.

我说话之后，他们就不再说； 我的言语像雨露滴在他们身上。

wǒ shuō huà zhī hòu ， tā men jiù bú zài shuō ； wǒ de yán yǔ xiàng yǔ lù dī zài tā men shēn shàng 。

Matapos kong sabihin ang aking mga salita, hindi na sila muling nagsalita; ang aking pananalita ay pumatak sa kanila tulad ng tubig.

他们仰望我如仰望雨， 又张开口如切慕春雨。

tā men yǎng wàng wǒ rú yǎng wàng yǔ ， yòu zhāng kāi kǒu rú qiè mù chūn yǔ 。

Lagi nila akong hinihintay na parang paghintay nila sa ulan; ibinuka nila nang malaki ang kanilang bibig para inumin ang aking mga salita, gaya ng ginagawa nila para sa ulan sa panahon ng tag-araw.

他们不敢自信，我就向他们含笑； 他们不使我脸上的光改变。

tā men bù gǎn zì xìn ， wǒ jiù xiàng tā men hán xiào ； tā men bù shǐ wǒ liǎn shàng de guāng gǎi biàn 。

Ngumiti ako sa kanila nang hindi nila ito inasahan; hindi nila tinanggihan ang liwanag ng aking mukha.

我为他们选择道路，又坐首位； 我如君王在军队中居住， 又如吊丧的安慰伤心的人。

wǒ wèi tā men xuǎn zé dào lù ， yòu zuò shǒu wèi ； wǒ rú jūn wáng zài jūn duì zhōng jū zhù ， yòu rú diào sāng de ān wèi shāng xīn de rén 。

Pinili ko ang kanilang landas at umupo bilang kanilang hepe; namuhay akong tulad ng isang hari sa kaniyang hukbo, tulad ng isang umaaliw sa mga taong nagdadalamhati sa isang libing.