中文圣经

Hioba 14

znane 0/206

rén wéi fù rén suǒ shēng , rì zi duǎn shǎo , duō yǒu huàn nàn ;

Człowiek, urodzony przez kobietę, ma dni niewiele i ma pełno kłopotów;

chū lái rú huā , yòu bèi gē xià , fēi qù rú yǐng , bù néng cún liú 。

Wyrasta jak kwiat i zostaje podcięty, znika jak cień i się nie ostaje.

zhè yàng de rén nǐ qǐ zhēng yǎn kàn tā ma ? yòu jiào wǒ lái shòu shěn ma ?

A jednak na takiego otwierasz swoje oczy i wzywasz mnie przed siebie na sąd.

使

shuí néng shǐ jié jìng zhī wù chū yú wū huì zhī zhōng ne ? wú lùn shuí yě bù néng !

Któż może wydobyć czystego z nieczystego? Ani jeden.

使

rén de rì zi jì rán xiàn dìng , tā de yuè shù zài nǐ nà lǐ , nǐ yě pài dìng tā de jiè xiàn , shǐ tā bù néng yuè guò ,

Gdyż jego dni są ustalone, liczba jego miesięcy jest u ciebie; wyznaczyłeś mu kres, którego nie może przekroczyć.

便使

biàn qiú nǐ zhuǎn yǎn bú kàn tā , shǐ tā dé xiē xī , zhí děng tā xiàng gù gōng rén wán bì tā de rì zi 。

Odstąp od niego, aby odpoczął, aż zakończy swój dzień jak najemnik.

shù ruò bèi kǎn xià , hái kě zhǐ wàng fā yá , nèn zhī shēng zhǎng bù xī ;

Dla drzewa bowiem jest nadzieja, choć je wytną, że znowu odrośnie, że jego latorośl nie ustanie.

qí gēn suī rán shuāi lǎo zài dì lǐ , gān yě sǐ zài tǔ zhōng ,

Choć jego korzeń zestarzeje się w ziemi i jego pień umrze w prochu;

jí zhì dé le shuǐ qì , hái yào fā yá , yòu cháng zhī tiáo , xiàng xīn zāi de shù yí yàng 。

To jednak gdy poczuje wodę, odrasta i rozpuszcza gałęzie jak sadzonka.

dàn rén sǐ wáng ér xiāo miè ; tā qì jué , jìng zài hé chù ne ?

Ale człowiek umiera i marnieje; a gdy oddaje ducha, gdzie on jest?

hǎi zhōng de shuǐ jué jìn , jiāng hé xiāo sàn gān hé 。

Jak ubywa wód z morza i rzeka opada, i wysycha;

rén yě shì rú cǐ , tǎng xià bú zài qǐ lái , děng dào tiān méi yǒu le , réng bù dé fù xǐng , yě bù dé cóng shuì zhōng huàn xǐng 。

Tak jest z człowiekiem, gdy się położy i już nie wstanie; dopóki niebiosa będą trwać, nie ocknie się ani nie będzie obudzony ze swego snu.

忿

wéi yuàn nǐ bǎ wǒ cáng zài yīn jiān , cún yú yǐn mì chù , děng nǐ de fèn nù guò qù ; yuàn nǐ wèi wǒ dìng le rì qī , jì niàn wǒ 。

Obyś mnie w grobie ukrył i schował, aż twój gniew się uciszy, wyznaczył mi czas i wspomniał na mnie.

rén ruò sǐ le qǐ néng zài huó ne ? wǒ zhǐ yào zài wǒ yí qiè zhēng zhàn de rì zi , děng wǒ bèi shì fàng de shí hòu lái dào 。

Gdy człowiek umrze, czy znowu ożyje? Przez wszystkie dni wyznaczonego mi czasu będę czekał, aż nadejdzie moja zmiana.

便

nǐ hū jiào , wǒ biàn huí dá ; nǐ shǒu suǒ zuò de , nǐ bì xiàn mù 。

Zawołasz, a ja ci odpowiem; zatęsknisz za dziełem swoich rąk.

dàn rú jīn nǐ shù diǎn wǒ de jiǎo bù , qǐ bù kuī chá wǒ de zuì guo ma ?

Teraz jednak liczysz moje kroki. Czy nie zważasz na mój grzech?

wǒ de guò fàn bèi nǐ fēng zài náng zhōng , yě fèng yán le wǒ de zuì niè 。

Mój występek jest zapieczętowany w woreczku, gromadzisz moje nieprawości.

shān bēng biàn wèi wú yǒu ; pán shí nuó kāi yuán chù 。

Doprawdy, góra pada i rozsypuje się, i skała przesuwa się ze swego miejsca.

shuǐ liú xiāo mó shí tou , suǒ liú yì de xǐ qù dì shàng de chén tǔ ; nǐ yě zhào yàng miè jué rén de zhǐ wàng 。

Wody wydrążają kamienie, ulewa podrywa to, co wyrośnie z prochu ziemi, a ty nadzieję człowieka obracasz wniwecz.

使

nǐ gōng jī rén cháng cháng dé shèng , shǐ tā qù shì ; nǐ gǎi biàn tā de róng mào , jiào tā wǎng ér bù huí 。

Stale pokonujesz go, a on odchodzi; zmieniasz jego oblicze i odprawiasz go.

tā ér zi dé zūn róng , tā yě bù zhī dào , jiàng wèi bēi , tā yě bù jué de 。

Jego synowie darzeni są szacunkiem, lecz on o tym nie wie; żyją w pogardzie, lecz na to nie zważa.

dàn zhī shēn shàng téng tòng , xīn zhōng bēi āi 。

Ale jego własne ciało odczuwa ból, a jego dusza w nim płacze.

Sprawdź się z tego rozdziału

Szybki quiz z 10 słów.