中文圣经

Hioba 29

Słowa w tym wersecie

—

约伯又接着说:

yuē bó yòu jiē zhe shuō :

Hiob ciągnął swoją przypowieść i mówił:

惟愿我的景况如从前的月份, 如 神保守我的日子。

wéi yuàn wǒ de jǐng kuàng rú cóng qián de yuè fèn , rú shén bǎo shǒu wǒ de rì zi 。

Obym był taki jak za dawnych miesięcy, za tych dni, w których Bóg mnie strzegł;

那时他的灯照在我头上; 我借他的光行过黑暗。

nà shí tā de dēng zhào zài wǒ tóu shàng ; wǒ jiè tā de guāng xíng guò hēi àn 。

Gdy jego pochodnia świeciła nad moją głową, a przy jego świetle przechodziłem w ciemności;

我愿如壮年的时候: 那时我在帐棚中, 神待我有密友之情;

wǒ yuàn rú zhuàng nián de shí hou : nà shí wǒ zài zhàng peng zhōng , shén dài wǒ yǒu mì yǒu zhī qíng ;

Taki, jaki byłem za dni swojej młodości, gdy tajemnica Boga pozostawała nad moim namiotem;

全能者仍与我同在; 我的儿女都环绕我。

quán néng zhě réng yǔ wǒ tóng zài ; wǒ de ér nǚ dōu huán rào wǒ 。

Gdy Wszechmocny był jeszcze ze mną i otaczały mnie moje dzieci;

奶多可洗我的脚; 磐石为我出油成河。

nǎi duō kě xǐ wǒ de jiǎo ; pán shí wèi wǒ chū yóu chéng hé 。

Gdy moje ścieżki opływały w masło, a opoka wylewała mi źródła oliwy;

我出到城门, 在街上设立座位;

wǒ chū dào chéng mén , zài jiē shang shè lì zuò wèi ;

Gdy wychodziłem do bramy przez miasto i na rynku przygotowałem sobie miejsce.

少年人见我而回避, 老年人也起身站立;

shào nián rén jiàn wǒ ér huí bì , lǎo nián rén yě qǐ shēn zhàn lì ;

Widząc mnie, młodzi ukrywali się, a starcy podnosili się i stali.

王子都停止说话, 用手捂口;

wáng zǐ dōu tíng zhǐ shuō huà , yòng shǒu wǔ kǒu ;

Książęta przestawali mówić i kładli rękę na swoich ustach.

首领静默无声, 舌头贴住上膛。

shǒu lǐng jìng mò wú shēng , shé tou tiē zhù shàng táng 。

Głos dostojników cichł, a ich język przylegał im do podniebienia.

耳朵听我的,就称我有福; 眼睛看我的,便称赞我;

ěr duo tīng wǒ de , jiù chēng wǒ yǒu fú ; yǎn jing kàn wǒ de , biàn chēng zàn wǒ ;

Ucho, które mnie słyszało, błogosławiło mnie, a oko, które mnie widziało, dawało o mnie świadectwo;

因我拯救哀求的困苦人 和无人帮助的孤儿。

yīn wǒ zhěng jiù āi qiú de kùn kǔ rén hé wú rén bāng zhù de gū ér 。

Bo wybawiałem ubogiego, gdy wołał, sierotę oraz tego, który nie miał pomocnika.

将要灭亡的为我祝福; 我也使寡妇心中欢乐。

jiāng yào miè wáng de wèi wǒ zhù fú ; wǒ yě shǐ guǎ fu xīn zhōng huān lè 。

Błogosławieństwo ginącego przychodziło do mnie, a serce wdowy radowałem.

我以公义为衣服, 以公平为外袍和冠冕。

wǒ yǐ gōng yì wéi yī fu , yǐ gōng píng wéi wài páo hé guān miǎn 。

Przyoblekłem się w sprawiedliwość i ona mnie okryła. Mój sąd był jak płaszcz i korona.

我为瞎子的眼, 瘸子的脚。

wǒ wèi xiā zi de yǎn , qué zi de jiǎo 。

Byłem oczami dla ślepego, a nogami dla chromego.

我为穷乏人的父; 素不认识的人,我查明他的案件。

wǒ wèi qióng fá rén de fù ; sù bú rèn shi de rén , wǒ chá míng tā de àn jiàn 。

Byłem ojcem ubogich, a sprawę, której nie znałem, badałem.

我打破不义之人的牙床, 从他牙齿中夺了所抢的。

wǒ dǎ pò bú yì zhī rén de yá chuáng , cóng tā yá chǐ zhōng duó le suǒ qiǎng de 。

I kruszyłem szczękę niegodziwca, a z jego zębów wydzierałem łup.

我便说:我必死在家中 , 必增添我的日子,多如尘沙。

wǒ biàn shuō : wǒ bì sǐ zài jiā zhōng , bì zēng tiān wǒ de rì zi , duō rú chén shā 。

Dlatego powiedziałem: Umrę w swoim gnieździe, rozmnożę swoje dni jak piasek.

我的根长到水边; 露水终夜沾在我的枝上。

wǒ de gēn zhǎng dào shuǐ biān ; lù shuǐ zhōng yè zhān zài wǒ de zhī shàng 。

Mój korzeń rozciągnął się przy wodach, a rosa trwała całą noc na moich gałązkach.

我的荣耀在身上增新; 我的弓在手中日强。

wǒ de róng yào zài shēn shang zēng xīn ; wǒ de gōng zài shǒu zhōng rì qiáng 。

Moja chwała odświeżała się we mnie, a mój łuk odnowił się w mojej ręce.

人听见我而仰望, 静默等候我的指教。

rén tīng jiàn wǒ ér yǎng wàng , jìng mò děng hòu wǒ de zhǐ jiào 。

Słuchali mnie i oczekiwali, przyjmowali moją radę w milczeniu.

我说话之后,他们就不再说; 我的言语像雨露滴在他们身上。

wǒ shuō huà zhī hòu , tā men jiù bú zài shuō ; wǒ de yán yǔ xiàng yǔ lù dī zài tā men shēn shang 。

Po moich słowach już nie mówili, moja mowa kropiła na nich.

他们仰望我如仰望雨, 又张开口如切慕春雨。

tā men yǎng wàng wǒ rú yǎng wàng yǔ , yòu zhāng kāi kǒu rú qiè mù chūn yǔ 。

Oczekiwali mnie jak deszczu, otwierali swe usta jak na późny deszcz.

他们不敢自信,我就向他们含笑; 他们不使我脸上的光改变。

tā men bù gǎn zì xìn , wǒ jiù xiàng tā men hán xiào ; tā men bù shǐ wǒ liǎn shàng de guāng gǎi biàn 。

Jeśli się śmiałem do nich, nie wierzyli, a światła mojej twarzy nie odrzucali.

我为他们选择道路,又坐首位; 我如君王在军队中居住, 又如吊丧的安慰伤心的人。

wǒ wèi tā men xuǎn zé dào lù , yòu zuò shǒu wèi ; wǒ rú jūn wáng zài jūn duì zhōng jū zhù , yòu rú diào sāng de ān wèi shāng xīn de rén 。

Wytyczałem im drogę, siadałem na czele i przybywałem jak król wśród wojska, jak ten, który smutnych pociesza.

Sprawdź się z tego rozdziału

Szybki quiz z 10 słów.

Ile znasz z tego rozdziału

 

Co czytać dalej

Rozdziały, w których znasz już większość słów. ~92%

Szukam…