中文圣经

Hioba 30

znane 0/256

dàn rú jīn , bǐ wǒ nián shào de rén xì xiào wǒ ; qí rén zhī fù wǒ céng miǎo shì , bù kěn ān zài kān shǒu wǒ yáng qún de gǒu zhōng 。

Ale teraz śmieją się ze mnie młodsi ode mnie, ci, których ojców nie uznałbym za godnych, by postawić ich z psami swojej trzody.

tā men zhuàng nián de qì lì jì yǐ shuāi bài , qí shǒu zhī lì yǔ wǒ hé yì ne ?

Na cóż by mi się przydała siła ich rąk, u których zginęła starość?

饿

tā men yīn qióng fá jī è , shēn tǐ kū shòu , zài huāng fèi qī liáng de yōu àn zhōng kěn gān zào zhī dì ,

Byli samotni z powodu niedostatku i głodu i uciekali na pustkowie ciemne, jałowe i spustoszone.

zài cǎo cóng zhī zhōng cǎi xián cǎo , luó téng de gēn wèi tā men de shí wù 。

Zrywają sobie malwę przy krzakach i korzenie jałowcowe na pokarm.

tā men cóng rén zhōng bèi gǎn chū ; rén zhuī hǎn tā men rú zéi yì bān ,

Wygnano ich spośród ludzi, wołano za nimi jak za złodziejem;

yǐ zhì tā men zhù zài huāng gǔ zhī jiān , zài dì dòng hé yán xué zhōng ;

Tak że musieli mieszkać w rozpadlinach dolin, w jaskiniach podziemnych i skałach.

zài cǎo cóng zhōng jiào huàn , zài jīng jí xià jù jí 。

Między krzakami ryczeli, gromadzili się pod pokrzywami.

zhè dōu shì yú wán xià jiàn rén de ér nǚ ; tā men bèi biān dǎ , gǎn chū jìng wài 。

To byli synowie ludzi wzgardzonych i synowie ludzi nikczemnych, podlejsi niż proch ziemi.

xiàn zài zhè xiē rén yǐ wǒ wèi gē qǔ , yǐ wǒ wèi xiào tán 。

Ale teraz jestem tematem ich pieśni, stałem się tematem ich przysłowia.

tā men yàn wù wǒ , duǒ zài páng biān zhàn zhe , bú zhù dì tǔ tuò mò zài wǒ liǎn shàng 。

Brzydzą się mną i oddalają się ode mnie, nie wstydzą się pluć mi w twarz.

sōng kāi tā men de shéng suǒ kǔ dài wǒ , zài wǒ miàn qián tuō qù pèi tóu 。

A ponieważ on rozluźnił mój sznur i upokorzył mnie, oni też rzucili przede mnie wędzidło.

zhè děng xià liú rén zài wǒ yòu biān qǐ lái , tuī kāi wǒ de jiǎo , zhù chéng zhàn lù lái gōng jī wǒ 。

Po mojej prawicy powstają młodzieńcy, odtrącają moje nogi i torują przeciwko mnie swoje drogi zguby.

zhè xiē wú rén bāng zhù de , huǐ huài wǒ de dào , jiā zēng wǒ de zāi 。

Popsuli moją ścieżkę i przyczynili się do mojej nędzy, a nie mają pomocnika.

tā men lái rú tóng chuǎng jìn dà pò kǒu , zài huǐ huài zhī jiān gǔn zài wǒ shēn shàng 。

Napadli na mnie niczym przez szeroki wyłom i wśród spustoszenia nacierali na mnie.

jīng kǒng lín dào wǒ , qū zhú wǒ de zūn róng rú fēng ; wǒ de fú lù rú yún guò qù 。

Strach obrócił się przeciwko mnie, ściga moją duszę jak wiatr. Moje szczęście przemija jak chmura.

xiàn zài wǒ xīn jí qí bēi shāng ; kùn kǔ de rì zi jiāng wǒ zhuā zhù 。

A teraz rozpływa się we mnie moja dusza, ogarnęły mnie dni cierpienia;

yè jiān , wǒ lǐ miàn de gǔ tou cì wǒ , téng tòng bù zhǐ , hǎo xiàng kěn wǒ 。

W nocy ból przeszywa moje kości, a moje żyły nie mają odpoczynku.

yīn shén de dà lì , wǒ de wài yī wū huì bù kān , yòu rú lǐ yī de lǐng zǐ jiāng wǒ chán zhù 。

Z powodu wielkiego cierpienia zmieniła się moja szata i ściska mnie jak kołnierz mej tuniki.

shén bǎ wǒ rēng zài yū ní zhōng , wǒ jiù xiàng chén tǔ hé lú huī yì bān 。

Wrzucił mnie w błoto, stałem się podobny do prochu i popiołu.

zhǔ a , wǒ hū qiú nǐ , nǐ bú yīng yǔn wǒ ; wǒ zhàn qǐ lái , nǐ jiù dìng jīng kàn wǒ 。

Wołam do ciebie, ale nie słuchasz mnie; staję, a na mnie nie patrzysz.

nǐ xiàng wǒ biàn xīn , dài wǒ cán rěn , yòu yòng dà néng zhuī bī wǒ ,

Stałeś się dla mnie okrutny, sprzeciwiasz mi się swoją mocną ręką.

使使

bǎ wǒ tí zài fēng zhōng , shǐ wǒ jià fēng ér xíng , yòu shǐ wǒ xiāo miè zài liè fēng zhōng 。

Unosisz mnie na wietrze i wsadzasz mnie na niego, a rozwiewasz mój dobytek.

使

wǒ zhī dào yào shǐ wǒ lín dào sǐ dì , dào nà wèi zhòng shēng suǒ dìng de yīn zhái 。

Wiem bowiem, że wydasz mnie na śmierć i do domu przeznaczonego dla wszystkich żyjących.

rán ér , rén pú dǎo qǐ bù shēn shǒu ? yù zāi nàn qǐ bù qiú jiù ne ?

Do grobu jednak nie ściągnie swej ręki, choćby wołali, gdy będzie niszczyć.

rén zāo nán , wǒ qǐ bú wèi tā kū qì ne ? rén qióng fá , wǒ qǐ bú wèi tā yōu chóu ne ?

Czy nie płakałem nad strapionym? Czy moja dusza nie smuciła się nad ubogim?

便

wǒ yǎng wàng dé hǎo chù , zāi huò jiù dào le ; wǒ děng dài guāng míng , hēi àn biàn lái le 。

Gdy oczekiwałem dobra, oto przyszło zło; a gdy spodziewałem się światła, przyszła ciemność.

wǒ xīn lǐ fán rǎo bù ān , kùn kǔ de rì zi lín dào wǒ shēn 。

Moje wnętrze zawrzało i nie uspokoiło się; zaskoczyły mnie dni utrapienia.

wǒ méi yǒu rì guāng jiù āi kū xíng qù ; wǒ zài huì zhōng zhàn zhe qiú jiù 。

Chodzę sczerniały, ale nie od słońca; powstaję i wołam w zgromadzeniu.

wǒ yǔ yě gǒu wèi dì xiong , yǔ tuó niǎo wèi tóng bàn 。

Stałem się bratem smoków, a towarzyszem młodych strusiów.

wǒ de pí fū hēi ér tuō luò ; wǒ de gǔ tou yīn rè shāo jiāo 。

Moja skóra poczerniała na mnie i moje kości są spalone od gorączki.

suǒ yǐ , wǒ de qín yīn biàn wèi bēi yīn ; wǒ de xiāo shēng biàn wèi kū shēng 。

Moja harfa zamieniła się w lament, a mój flet – w głos płaczących.

Sprawdź się z tego rozdziału

Szybki quiz z 10 słów.