โยบ 29
惟愿我的景况如从前的月份， 如 神保守我的日子。
wéi yuàn wǒ de jǐng kuàng rú cóng qián de yuè fèn ， rú shén bǎo shǒu wǒ de rì zi 。
“โอ ข้าอยากจะอยู่อย่างแต่ละเดือนที่ผ่านไป อย่างในสมัยเมื่อพระเจ้าทรงพิทักษ์ข้า
那时他的灯照在我头上； 我借他的光行过黑暗。
nà shí tā de dēng zhào zài wǒ tóu shàng ； wǒ jiè tā de guāng xíng guò hēi àn 。
เมื่อประทีปของพระองค์ส่องเหนือศีรษะข้า และข้าเดินฝ่าความมืดไปด้วยความสว่างของพระองค์
我愿如壮年的时候： 那时我在帐棚中， 神待我有密友之情；
wǒ yuàn rú zhuàng nián de shí hòu ： nà shí wǒ zài zhàng péng zhōng ， shén dài wǒ yǒu mì yǒu zhī qíng ；
อย่างข้าเมื่อครั้งยังหนุ่มแน่นอยู่ เมื่อความลึกลับแห่งพระเจ้าทรงอยู่เหนือเต็นท์ของข้า
全能者仍与我同在； 我的儿女都环绕我。
quán néng zhě réng yǔ wǒ tóng zài ； wǒ de ér nǚ dōu huán rào wǒ 。
เมื่อองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ยังอยู่กับข้า และลูกหลานห้อมล้อมข้า
奶多可洗我的脚； 磐石为我出油成河。
nǎi duō kě xǐ wǒ de jiǎo ； pán shí wèi wǒ chū yóu chéng hé 。
เมื่อเขาล้างย่างเท้าของข้าด้วยนมข้น และก้อนหินเทธารน้ำมันออกให้ข้า
我出到城门， 在街上设立座位；
wǒ chū dào chéng mén ， zài jiē shàng shè lì zuò wèi ；
เมื่อข้าออกมายังประตูเมือง เมื่อข้าเตรียมที่นั่งของข้าที่ถนน
少年人见我而回避， 老年人也起身站立；
shào nián rén jiàn wǒ ér huí bì ， lǎo nián rén yě qǐ shēn zhàn lì ；
คนหนุ่มๆเห็นข้าแล้วก็หลีกไป คนสูงอายุลุกขึ้นยืน
王子都停止说话， 用手捂口；
wáng zǐ dōu tíng zhǐ shuō huà ， yòng shǒu wǔ kǒu ；
เจ้านายหยุดพูด เอามือปิดปากของตนไว้
首领静默无声， 舌头贴住上膛。
shǒu lǐng jìng mò wú shēng ， shé tou tiē zhù shàng táng 。
เสียงของขุนนางก็สงบลง และลิ้นของเขาก็เกาะติดเพดานปาก
耳朵听我的，就称我有福； 眼睛看我的，便称赞我；
ěr duo tīng wǒ de ， jiù chēng wǒ yǒu fú ； yǎn jīng kàn wǒ de ， biàn chēng zàn wǒ ；
เมื่อหูได้ยินแล้ว ต่างก็ว่าข้าเป็นสุข และเมื่อตาดู ก็ยกย่องข้า
因我拯救哀求的困苦人 和无人帮助的孤儿。
yīn wǒ zhěng jiù āi qiú de kùn kǔ rén hé wú rén bāng zhù de gū ér 。
เพราะว่าข้าช่วยคนยากจนที่ร้องให้ช่วย และเด็กกำพร้าพ่อที่ไม่มีใครอุปถัมภ์เขา
将要灭亡的为我祝福； 我也使寡妇心中欢乐。
jiāng yào miè wáng de wèi wǒ zhù fú ； wǒ yě shǐ guǎ fù xīn zhōng huān lè 。
พรของคนที่จวนพินาศก็มาถึงข้า และข้าเป็นเหตุให้จิตใจของหญิงม่ายร้องเพลงด้วยความชื่นบาน
我以公义为衣服， 以公平为外袍和冠冕。
wǒ yǐ gōng yì wèi yī fu ， yǐ gōng píng wèi wài páo hé guān miǎn 。
ข้าสวมความชอบธรรม และมันก็ห่อหุ้มข้าไว้ ความยุติธรรมของข้าเหมือนเสื้อคลุมและผ้าโพกศีรษะ
我为瞎子的眼， 瘸子的脚。
wǒ wèi xiā zǐ de yǎn ， qué zǐ de jiǎo 。
ข้าเป็นนัยน์ตาให้คนตาบอด และเป็นเท้าให้คนง่อย
我为穷乏人的父； 素不认识的人，我查明他的案件。
wǒ wèi qióng fá rén de fù ； sù bú rèn shi de rén ， wǒ chá míng tā de àn jiàn 。
ข้าเป็นบิดาให้คนขัดสน และข้าสอบสวนเรื่องของผู้ที่ข้าไม้รู้จัก
我打破不义之人的牙床， 从他牙齿中夺了所抢的。
wǒ dǎ pò bú yì zhī rén de yá chuáng ， cóng tā yá chǐ zhōng duó le suǒ qiǎng de 。
ข้าหักขากรรไกรของคนชั่ว และได้ดึงเอาเหยื่อจากฟันของเขา
我便说：我必死在家中 ， 必增添我的日子，多如尘沙。
wǒ biàn shuō ： wǒ bì sǐ zài jiā zhōng ， bì zēng tiān wǒ de rì zi ， duō rú chén shā 。
แล้วข้าคิดว่า ‘ข้าจะตายในรังของข้า และข้าจะทวีวันเวลาของข้าอย่างทราย
我的根长到水边； 露水终夜沾在我的枝上。
wǒ de gēn cháng dào shuǐ biān ； lù shuǐ zhōng yè zhān zài wǒ de zhī shàng 。
รากของข้าจะแผ่ไปถึงน้ำ มีน้ำค้างบนกิ่งของข้าตลอดคืน
我的荣耀在身上增新； 我的弓在手中日强。
wǒ de róng yào zài shēn shàng zēng xīn ； wǒ de gōng zài shǒu zhōng rì qiáng 。
สง่าราศีของข้าสดชื่นอยู่กับข้า และคันธนูของข้าใหม่เสมออยู่ในมือข้า’
人听见我而仰望， 静默等候我的指教。
rén tīng jiàn wǒ ér yǎng wàng ， jìng mò děng hòu wǒ de zhǐ jiào 。
คนทั้งหลายเงี่ยหูฟังข้าและคอยอยู่ และเงียบอยู่ฟังคำปรึกษาของข้า
我说话之后，他们就不再说； 我的言语像雨露滴在他们身上。
wǒ shuō huà zhī hòu ， tā men jiù bú zài shuō ； wǒ de yán yǔ xiàng yǔ lù dī zài tā men shēn shàng 。
หลังจากที่ข้าพูดแล้ว เขาก็ไม่พูดอีกเลย และคำของข้าก็กลั่นลงมาเหนือเขา
他们仰望我如仰望雨， 又张开口如切慕春雨。
tā men yǎng wàng wǒ rú yǎng wàng yǔ ， yòu zhāng kāi kǒu rú qiè mù chūn yǔ 。
เขาคอยข้าเหมือนคอยฝน เขาอ้าปากของเขาเหมือนอย่างรอรับน้ำฝนชุกปลายฤดู
他们不敢自信，我就向他们含笑； 他们不使我脸上的光改变。
tā men bù gǎn zì xìn ， wǒ jiù xiàng tā men hán xiào ； tā men bù shǐ wǒ liǎn shàng de guāng gǎi biàn 。
ถ้าข้าหัวเราะเยาะเขา เขาก็ไม่ยอมเชื่อ และสีหน้าอันผ่องใสของข้า เขาก็มิได้ทำให้หม่นหมองลง
我为他们选择道路，又坐首位； 我如君王在军队中居住， 又如吊丧的安慰伤心的人。
wǒ wèi tā men xuǎn zé dào lù ， yòu zuò shǒu wèi ； wǒ rú jūn wáng zài jūn duì zhōng jū zhù ， yòu rú diào sāng de ān wèi shāng xīn de rén 。
ข้าเลือกทางให้เขา และนั่งเป็นหัวหน้า และอยู่อย่างกษัตริย์ท่ามกลางกองทหาร อย่างผู้ที่ปลอบโยนคนที่คร่ำครวญ”
ทดสอบตัวเองในบทนี้
แบบทดสอบสั้น 10 คำ