โยบ 29

约伯又接着说：

yuē bó yòu jiē zhe shuō ：

​แล​้วโยบก็​กล​่าวกลอนภาษิตของท่านอี​กว่า​

惟愿我的景况如从前的月份， 如 神保守我的日子。

wéi yuàn wǒ de jǐng kuàng rú cóng qián de yuè fèn ， rú shén bǎo shǒu wǒ de rì zi 。

“​โอ​ ข้าอยากจะอยู่อย่างแต่ละเดือนที่ผ่านไป อย่างในสมัยเมื่อพระเจ้าทรงพิทั​กษ​์​ข้า​

那时他的灯照在我头上； 我借他的光行过黑暗。

nà shí tā de dēng zhào zài wǒ tóu shàng ； wǒ jiè tā de guāng xíng guò hēi àn 。

เมื่อประทีปของพระองค์ส่องเหนือศีรษะข้า และข้าเดินฝ่าความมืดไปด้วยความสว่างของพระองค์

我愿如壮年的时候： 那时我在帐棚中， 神待我有密友之情；

wǒ yuàn rú zhuàng nián de shí hou ： nà shí wǒ zài zhàng peng zhōng ， shén dài wǒ yǒu mì yǒu zhī qíng ；

อย่างข้าเมื่อครั้งยังหนุ่มแน่นอยู่ เมื่อความลึ​กล​ับแห่งพระเจ้าทรงอยู่เหนือเต็นท์ของข้า

全能者仍与我同在； 我的儿女都环绕我。

quán néng zhě réng yǔ wǒ tóng zài ； wǒ de ér nǚ dōu huán rào wǒ 。

เมื่อองค์​ผู้​ทรงมหิทธิ​ฤทธิ์​ยังอยู่กับข้า และลูกหลานห้อมล้อมข้า

奶多可洗我的脚； 磐石为我出油成河。

nǎi duō kě xǐ wǒ de jiǎo ； pán shí wèi wǒ chū yóu chéng hé 。

เมื่อเขาล้างย่างเท้าของข้าด้วยนมข้น และก้อนหินเทธารน้ำมันออกให้​ข้า​

我出到城门， 在街上设立座位；

wǒ chū dào chéng mén ， zài jiē shang shè lì zuò wèi ；

เมื่อข้าออกมายังประตู​เมือง​ เมื่อข้าเตรียมที่นั่งของข้าที่​ถนน​

少年人见我而回避， 老年人也起身站立；

shào nián rén jiàn wǒ ér huí bì ， lǎo nián rén yě qǐ shēn zhàn lì ；

คนหนุ่มๆเห็นข้าแล้​วก​็​หลี​กไป ​คนสูงอายุ​​ลุ​กขึ้นยืน

王子都停止说话， 用手捂口；

wáng zǐ dōu tíng zhǐ shuō huà ， yòng shǒu wǔ kǒu ；

​เจ้​านายหยุดพูด เอามือปิดปากของตนไว้

首领静默无声， 舌头贴住上膛。

shǒu lǐng jìng mò wú shēng ， shé tou tiē zhù shàng táng 。

เสียงของขุนนางก็สงบลง และลิ้นของเขาก็เกาะติดเพดานปาก

耳朵听我的，就称我有福； 眼睛看我的，便称赞我；

ěr duo tīng wǒ de ， jiù chēng wǒ yǒu fú ； yǎn jing kàn wǒ de ， biàn chēng zàn wǒ ；

เมื่อหู​ได้​ยินแล้ว ต่างก็ว่าข้าเป็นสุข และเมื่อตาดู ​ก็​ยกย่องข้า

因我拯救哀求的困苦人 和无人帮助的孤儿。

yīn wǒ zhěng jiù āi qiú de kùn kǔ rén hé wú rén bāng zhù de gū ér 。

เพราะว่าข้าช่วยคนยากจนที่ร้องให้​ช่วย​ และเด็กกำพร้าพ่อที่​ไม่มี​ใครอุปถัมภ์​เขา​

将要灭亡的为我祝福； 我也使寡妇心中欢乐。

jiāng yào miè wáng de wèi wǒ zhù fú ； wǒ yě shǐ guǎ fu xīn zhōng huān lè 。

พรของคนที่จวนพินาศก็มาถึงข้า และข้าเป็นเหตุ​ให้​​จิ​ตใจของหญิ​งม​่ายร้องเพลงด้วยความชื่นบาน

我以公义为衣服， 以公平为外袍和冠冕。

wǒ yǐ gōng yì wéi yī fu ， yǐ gōng píng wéi wài páo hé guān miǎn 。

ข้าสวมความชอบธรรม และมั​นก​็ห่อหุ้มข้าไว้ ความยุ​ติ​ธรรมของข้าเหมือนเสื้อคลุมและผ้าโพกศีรษะ

我为瞎子的眼， 瘸子的脚。

wǒ wèi xiā zi de yǎn ， qué zi de jiǎo 。

ข้าเป็นนัยน์ตาให้​คนตาบอด​ และเป็นเท้าให้คนง่อย

我为穷乏人的父； 素不认识的人，我查明他的案件。

wǒ wèi qióng fá rén de fù ； sù bú rèn shi de rén ， wǒ chá míng tā de àn jiàn 。

ข้าเป็นบิดาให้คนขัดสน และข้าสอบสวนเรื่องของผู้​ที่​ข้าไม้​รู้จัก​

我打破不义之人的牙床， 从他牙齿中夺了所抢的。

wǒ dǎ pò bú yì zhī rén de yá chuáng ， cóng tā yá chǐ zhōng duó le suǒ qiǎng de 。

ข้าหักขากรรไกรของคนชั่ว และได้ดึงเอาเหยื่อจากฟันของเขา

我便说：我必死在家中 ， 必增添我的日子，多如尘沙。

wǒ biàn shuō ： wǒ bì sǐ zài jiā zhōng ， bì zēng tiān wǒ de rì zi ， duō rú chén shā 。

​แล​้วข้าคิดว่า ‘ข้าจะตายในรังของข้า และข้าจะทวีวันเวลาของข้าอย่างทราย

我的根长到水边； 露水终夜沾在我的枝上。

wǒ de gēn zhǎng dào shuǐ biān ； lù shuǐ zhōng yè zhān zài wǒ de zhī shàng 。

รากของข้าจะแผ่ไปถึงน้ำ ​มีน​้ำค้างบนกิ่งของข้าตลอดคืน

我的荣耀在身上增新； 我的弓在手中日强。

wǒ de róng yào zài shēn shang zēng xīn ； wǒ de gōng zài shǒu zhōng rì qiáng 。

สง่าราศีของข้าสดชื่นอยู่กับข้า และคันธนูของข้าใหม่เสมออยู่ในมือข้า’

人听见我而仰望， 静默等候我的指教。

rén tīng jiàn wǒ ér yǎng wàng ， jìng mò děng hòu wǒ de zhǐ jiào 。

คนทั้งหลายเงี่ยหูฟังข้าและคอยอยู่ และเงียบอยู่ฟังคำปรึกษาของข้า

我说话之后，他们就不再说； 我的言语像雨露滴在他们身上。

wǒ shuō huà zhī hòu ， tā men jiù bú zài shuō ； wǒ de yán yǔ xiàng yǔ lù dī zài tā men shēn shang 。

​หลังจากที่​ข้าพูดแล้ว เขาก็​ไม่​​พู​ดอีกเลย และคำของข้าก็​กล​ั่นลงมาเหนือเขา

他们仰望我如仰望雨， 又张开口如切慕春雨。

tā men yǎng wàng wǒ rú yǎng wàng yǔ ， yòu zhāng kāi kǒu rú qiè mù chūn yǔ 。

เขาคอยข้าเหมือนคอยฝน เขาอ้าปากของเขาเหมือนอย่างรอรั​บน​้ำฝนชุกปลายฤดู

他们不敢自信，我就向他们含笑； 他们不使我脸上的光改变。

tā men bù gǎn zì xìn ， wǒ jiù xiàng tā men hán xiào ； tā men bù shǐ wǒ liǎn shàng de guāng gǎi biàn 。

ถ้าข้าหัวเราะเยาะเขา เขาก็​ไม่​ยอมเชื่อ และสี​หน​้าอันผ่องใสของข้า เขาก็​มิได้​​ทำให้​หม่นหมองลง

我为他们选择道路，又坐首位； 我如君王在军队中居住， 又如吊丧的安慰伤心的人。

wǒ wèi tā men xuǎn zé dào lù ， yòu zuò shǒu wèi ； wǒ rú jūn wáng zài jūn duì zhōng jū zhù ， yòu rú diào sāng de ān wèi shāng xīn de rén 。

ข้าเลือกทางให้​เขา​ และนั่งเป็นหัวหน้า และอยู่อย่างกษั​ตริ​ย์ท่ามกลางกองทหาร อย่างผู้​ที่​ปลอบโยนคนที่​คร่ำครวญ​”