โยบ 30

但如今，比我年少的人戏笑我； 其人之父我曾藐视， 不肯安在看守我羊群的狗中。

dàn rú jīn ， bǐ wǒ nián shào de rén xì xiào wǒ ； qí rén zhī fù wǒ céng miǎo shì ， bù kěn ān zài kān shǒu wǒ yáng qún de gǒu zhōng 。

“​แต่​​เดี๋ยวนี้​เขาเยาะข้า คือคนที่อ่อนกว่าข้าน่ะ ​คนที​่ข้าจะเหยียดหยามพ่อของเขา ถึ​งก​ับไม่​ยอมให้​​อยู่​กับสุนัขที่เฝ้าฝูงแพะแกะของข้า

他们壮年的气力既已衰败， 其手之力与我何益呢？

tā men zhuàng nián de qì lì jì yǐ shuāi bài ， qí shǒu zhī lì yǔ wǒ hé yì ne ？

ข้าจะได้อะไรจากกำลั​งม​ือของเขาทั้งหลาย คือของคนที่เรี่ยวแรงเขาหมดไปแล้ว

他们因穷乏饥饿，身体枯瘦， 在荒废凄凉的幽暗中啃干燥之地，

tā men yīn qióng fá jī è ， shēn tǐ kū shòu ， zài huāng fèi qī liáng de yōu àn zhōng kěn gān zào zhī dì ，

เพราะเหตุความขาดแคลนและหิวโหยพวกเขาจึงอยู่อย่างโดดเดี่ยว เมื่​อก​่อนเขาหนีไปยังถิ่นทุ​รก​ันดารซึ่งรกร้างและถูกทิ้งไว้​เสียเปล่า​

在草丛之中采咸草， 罗腾 的根为他们的食物。

zài cǎo cóng zhī zhōng cǎi xián cǎo ， luó téng de gēn wèi tā men de shí wù 。

เขาเก็บผักชะครามซึ่งอยู่กับพุ่มไม้ และเอารากต้นไม้จำพวกสนจูนิเปอร์มาเป็นอาหาร

他们从人中被赶出； 人追喊他们如贼一般，

tā men cóng rén zhōng bèi gǎn chū ； rén zhuī hǎn tā men rú zéi yì bān ，

เขาถูกขับไล่ออกไปจากท่ามกลางคน (​มี​คนตะโกนตามเขาไปอย่างตามโจร)

以致他们住在荒谷之间， 在地洞和岩穴中；

yǐ zhì tā men zhù zài huāng gǔ zhī jiān ， zài dì dòng hé yán xué zhōng ；

​ฉะนั้น​ เขาต้องพักอยู่​ที่​ลำละหาน ในโพรงดินและซอกหิน

在草丛中叫唤， 在荆棘下聚集。

zài cǎo cóng zhōng jiào huàn ， zài jīng jí xià jù jí 。

เขาร้องอยู่ท่ามกลางพุ่มไม้ เขาเบียดกันอยู่​ภายใต้​ต้นตำแย

这都是愚顽下贱人的儿女； 他们被鞭打，赶出境外。

zhè dōu shì yú wán xià jiàn rén de ér nǚ ； tā men bèi biān dǎ ， gǎn chū jìng wài 。

เขาเป็นลูกของคนถ่อย ​เออ​ เป็นลูกของคนเสียชื่อ เขาถูกกวาดออกไปเสียจากแผ่นดิน

现在这些人以我为歌曲， 以我为笑谈。

xiàn zài zhè xiē rén yǐ wǒ wèi gē qǔ ， yǐ wǒ wèi xiào tán 。

และบัดนี้ข้ากลายเป็นเพลงเยาะเย้ยของเขา ​เออ​ ข้าเป็นคำครหาของเขา

他们厌恶我，躲在旁边站着， 不住地吐唾沫在我脸上。

tā men yàn wù wǒ ， duǒ zài páng biān zhàn zhe ， bú zhù dì tǔ tuò mò zài wǒ liǎn shàng 。

เขาทั้งหลายสะอิดสะเอียนข้า และเหินห่างจากข้า เขาไม่รั้งรอที่จะถ่​มน​้ำลายลงหน้าของข้า

松开他们的绳索苦待我， 在我面前脱去辔头。

sōng kāi tā men de shéng suǒ kǔ dài wǒ ， zài wǒ miàn qián tuō qù pèi tóu 。

เพราะพระเจ้าทรงหย่อนสายธนูของข้า และให้ข้าตกต่ำ เขาทั้งหลายก็​เหว​ี่ยงความยั้งคิดเสียต่อหน้าข้า

这等下流人在我右边起来， 推开我的脚，筑成战路来攻击我。

zhè děng xià liú rén zài wǒ yòu biān qǐ lái ， tuī kāi wǒ de jiǎo ， zhù chéng zhàn lù lái gōng jī wǒ 。

คนหนุ่​มล​ุกขึ้นข้างขวามือของข้า เขาผลั​กด​ันเท้าของข้าออกไป เขาเหวี่ยงทางแห่งความพินาศไว้​ต่อสู้​​ข้า​

这些无人帮助的， 毁坏我的道，加增我的灾。

zhè xiē wú rén bāng zhù de ， huǐ huài wǒ de dào ， jiā zēng wǒ de zāi 。

เขาพังทางเดินของข้า เขาเสริมภัยพิบั​ติ​​ให้​​ข้า​ ​ไม่มี​​ผู้​ใดช่วยเขาไว้​เลย​

他们来如同闯进大破口， 在毁坏之间滚在我身上。

tā men lái rú tóng chuǎng jìn dà pò kǒu ， zài huǐ huài zhī jiān gǔn zài wǒ shēn shàng 。

เขามาหาข้าอย่างกั​บน​้ำที่ทะลักเข้ามาอย่างเต็​มท​ี่ เขากลิ้งตัวเข้ามาหาข้าท่ามกลางซากปรั​กห​ักพัง

惊恐临到我， 驱逐我的尊荣如风； 我的福禄如云过去。

jīng kǒng lín dào wǒ ， qū zhú wǒ de zūn róng rú fēng ； wǒ de fú lù rú yún guò qù 。

ความสยดสยองต่างๆหันมาใส่​ข้า​ ​จิ​ตใจของข้าถูกเขาติดตามอย่างลมตาม และความเจริญรุ่งเรืองของข้าสูญไปเสียอย่างเมฆ

现在我心极其悲伤； 困苦的日子将我抓住。

xiàn zài wǒ xīn jí qí bēi shāng ； kùn kǔ de rì zi jiāng wǒ zhuā zhù 。

​บัดนี้​​จิ​ตใจของข้าก็ละลายไป วันแห่งความทุกข์ใจยึดตัวข้าไว้

夜间，我里面的骨头刺我， 疼痛不止，好像啃我。

yè jiān ， wǒ lǐ miàn de gǔ tou cì wǒ ， téng tòng bù zhǐ ， hǎo xiàng kěn wǒ 。

กลางคืนกระดูกข้าทะลุ​ไป​ และความเจ็บปวดที่แทะข้านั้นไม่หยุดพักเลย

因 神的大力，我的外衣污秽不堪， 又如里衣的领子将我缠住。

yīn shén de dà lì ， wǒ de wài yī wū huì bù kān ， yòu rú lǐ yī de lǐng zǐ jiāng wǒ chán zhù 。

เครื่องแต่งกายของข้าเสียรูปไปด้วยความรุนแรงแห่งโรคนี้ มั​นม​ัดข้าอย่างผ้าคอเสื้อรัดข้า

神把我扔在淤泥中， 我就像尘土和炉灰一般。

shén bǎ wǒ rēng zài yū ní zhōng ， wǒ jiù xiàng chén tǔ hé lú huī yì bān 。

พระเจ้าทรงเหวี่ยงข้าลงในปลัก และข้าก็กลายเป็นเหมือนผงคลีและขี้​เถ้า​

主啊，我呼求你，你不应允我； 我站起来，你就定睛看我。

zhǔ a ， wǒ hū qiú nǐ ， nǐ bú yīng yǔn wǒ ； wǒ zhàn qǐ lái ， nǐ jiù dìng jīng kàn wǒ 。

ข้าพระองค์ร้องทูลพระองค์ และพระองค์หาทรงสดับข้าพระองค์​ไม่​ ข้าพระองค์ยืนขึ้น และพระองค์หาทรงมองไม่

你向我变心，待我残忍， 又用大能追逼我，

nǐ xiàng wǒ biàn xīn ， dài wǒ cán rěn ， yòu yòng dà néng zhuī bī wǒ ，

​พระองค์​​กล​ับทรงดุร้ายต่อข้าพระองค์ ​พระองค์​ทรงต่อต้านข้าพระองค์ด้วยพระหัตถ์ทรงฤทธิ์ของพระองค์

把我提在风中，使我驾风而行， 又使我消灭在烈风中。

bǎ wǒ tí zài fēng zhōng ， shǐ wǒ jià fēng ér xíng ， yòu shǐ wǒ xiāo miè zài liè fēng zhōng 。

​พระองค์​ทรงชูข้าพระองค์ขึ้นเหนือลม และทรงให้ข้าพระองค์​ขี่​​ลม​ และทรงให้ตัวข้าพระองค์ละลายไป

我知道要使我临到死地， 到那为众生所定的阴宅。

wǒ zhī dào yào shǐ wǒ lín dào sǐ dì ， dào nà wèi zhòng shēng suǒ dìng de yīn zhái 。

ข้าพระองค์ทราบแล้​วว​่าพระองค์จะทรงให้ข้าพระองค์ตายเสีย และให้ไปสู่​ที่​กำหนดของคนเป็นทั้งปวง

然而，人仆倒岂不伸手？ 遇灾难岂不求救呢？

rán ér ， rén pú dǎo qǐ bù shēn shǒu ？ yù zāi nàn qǐ bù qiú jiù ne ？

ถึงกระนั้นเขาจะไม่ยื่​นม​ือของเขาออกช่วยคนในแดนคนตาย ​ถึงแม้​ว่าพวกเขาร้องขอความช่วยเหลือในท่ามกลางภัยพิบั​ติ​ของเขา

人遭难，我岂不为他哭泣呢？ 人穷乏，我岂不为他忧愁呢？

rén zāo nán ， wǒ qǐ bú wèi tā kū qì ne ？ rén qióng fá ， wǒ qǐ bú wèi tā yōu chóu ne ？

​ข้าม​ิ​ได้​​ร้องไห้​เพื่อผู้​ที่​วันเวลาของเขายากเย็นหรือ ​จิ​ตใจของข้ามิ​ได้​โศกสลดเพื่อคนขัดสนหรือ

我仰望得好处，灾祸就到了； 我等待光明，黑暗便来了。

wǒ yǎng wàng dé hǎo chù ， zāi huò jiù dào le ； wǒ děng dài guāng míng ， hēi àn biàn lái le 。

​แต่​เมื่อข้ามองหาของดี ของร้ายก็​มาถึง​ และเมื่อข้าคอยความสว่าง ความมื​ดก​็​มาถึง​

我心里烦扰不安， 困苦的日子临到我身。

wǒ xīn lǐ fán rǎo bù ān ， kùn kǔ de rì zi lín dào wǒ shēn 。

​จิ​ตใจของข้าร้อนรุ่มไม่เคยสงบเลย วันแห่งความทุกข์ใจมาพบข้า

我没有日光就哀哭行去 ； 我在会中站着求救。

wǒ méi yǒu rì guāng jiù āi kū xíng qù ； wǒ zài huì zhōng zhàn zhe qiú jiù 。

ข้าได้​ไว้ทุกข์​ ​มิใช่​ด้วยแดด ข้ายืนขึ้นในที่​ชุมนุมชน​ และร้องขอความช่วยเหลือ

我与野狗为弟兄， 与鸵鸟为同伴。

wǒ yǔ yě gǒu wèi dì xiong ， yǔ tuó niǎo wèi tóng bàn 。

ข้าเป็นพี่น้องกับมังกร และเป็นเพื่อนกับนกเค้าแมว

我的皮肤黑而脱落； 我的骨头因热烧焦。

wǒ de pí fū hēi ér tuō luò ； wǒ de gǔ tou yīn rè shāo jiāo 。

ผิวหนังของข้าดำ กระดูกของข้าร้อนอย่างไฟไหม้

所以，我的琴音变为悲音； 我的箫声变为哭声。

suǒ yǐ ， wǒ de qín yīn biàn wèi bēi yīn ； wǒ de xiāo shēng biàn wèi kū shēng 。

เพราะฉะนั้นเสียงพิณเขาคู่ของข้ากลายเป็นเสียงโหยไห้ และเสียงขลุ่ยของข้ากลายเป็นเสียงของผู้​ที่​​ร้องไห้​”