เพลงสดุ​ดี​ 137

我们曾在巴比伦的河边坐下， 一追想锡安就哭了。

wǒ men céng zài bā bǐ lún de hé biān zuò xià ， yì zhuī xiǎng xī ān jiù kū le 。

​ณ​ ริมฝั่งแม่น้ำแห่งบาบิโลนเรานั่งลง เมื่อได้ระลึกถึงศิโยนเราก็​ร่ำไห้​

我们把琴挂在那里的柳树上；

wǒ men bǎ qín guà zài nà lǐ de liǔ shù shàng ；

ในท่ามกลางที่นั่นเราแขวนพิณเขาคู่ของเราไว้​ที่​ต้นหลิว

因为在那里，掳掠我们的要我们唱歌， 抢夺我们的要我们作乐，说： 给我们唱一首锡安歌吧！

yīn wèi zài nà lǐ ， lǔ lüè wǒ men de yào wǒ men chàng gē ， qiǎng duó wǒ men de yào wǒ men zuò lè ， shuō ： gěi wǒ men chàng yì shǒu xī ān gē ba ！

เพราะที่นั่นผู้​ที่​นำเราไปเป็นเชลยต้องการให้เราร้องเพลง และผู้​ที่​ปล้นเราต้องการให้​สนุกสนาน​ เขาว่า “จงร้องเพลงศิโยนสักบทหนึ่งให้เราฟัง”

我们怎能在外邦唱耶和华的歌呢？

wǒ men zěn néng zài wài bāng chàng yē hé huá de gē ne ？

เราจะร้องเพลงของพระเยโฮวาห์​ได้​​อย่างไร​ ​ที่​ในแผ่นดินต่างด้าว

耶路撒冷啊，我若忘记你， 情愿我的右手忘记技巧！

yē lù sā lěng a ， wǒ ruò wàng jì nǐ ， qíng yuàn wǒ de yòu shǒu wàng jì jì qiǎo ！

​โอ​ เยรูซาเล็มเอ๋ย ถ้าข้าพเจ้าลืมเธอก็​ขอให้​มือขวาของข้าพเจ้าลืมฝีมือเสีย

我若不记念你， 若不看耶路撒冷过于我所最喜乐的， 情愿我的舌头贴于上膛！

wǒ ruò bú jì niàn nǐ ， ruò bú kàn yē lù sā lěng guò yú wǒ suǒ zuì xǐ lè de ， qíng yuàn wǒ de shé tou tiē yú shàng táng ！

​ขอให้​ลิ้นของข้าพเจ้าเกาะติดเพดานปากของข้าพเจ้า ถ้าว่าข้าพเจ้าไม่ระลึกถึงเธอ ถ้าว่าข้าพเจ้ามิ​ได้​ตั้งเยรูซาเล็มไว้เหนือความชื่นบานอันสูงที่สุดของข้าพเจ้า

耶路撒冷遭难的日子， 以东人说：拆毁！拆毁！ 直拆到根基！ 耶和华啊，求你记念这仇！

yē lù sā lěng zāo nán de rì zi ， yǐ dōng rén shuō ： chāi huǐ ！ chāi huǐ ！ zhí chāi dào gēn jī ！ yē hé huá a ， qiú nǐ jì niàn zhè chóu ！

​โอ​ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ในวันแห่งเยรูซาเล็มขอทรงระลึกถึงคนเอโดม ​ผู้​​ที่​​พูดว่า​ “จงทลายเสีย จงทลายเสีย ลงไปจนถึงรากฐานของมัน”

将要被灭的巴比伦城啊 ， 报复你像你待我们的，那人便为有福！

jiāng yào bèi miè de bā bǐ lún chéng a ， bào fù nǐ xiàng nǐ dài wǒ men de ， nà rén biàn wèi yǒu fú ！

​โอ​ ธิดาแห่งบาบิโลนเอ๋ย ซึ่งจะต้องล้างผลาญเสีย ความสุขจงมี​แก่​​ผู้​​ที่​สนองเจ้าให้สมกั​บท​ี่​เจ้​าได้กระทำกับเรา

拿你的婴孩摔在磐石上的， 那人便为有福！

ná nǐ de yīng hái shuāi zài pán shí shàng de ， nà rén biàn wèi yǒu fú ！

ความสุขจงมี​แก่​​ผู้​​ที่​เอาลูกเล็กเด็กแดงของเจ้าเหวี่ยงกระแทกลงกั​บก​้อนหิน